KWARTO KO

Simple Kong Hiling Ngayong Pasko

2010-11-30T09:57:00.000-08:00

Hindi ako magwi-wish ng “WORLD PEACE”, dahil kaplastikang sagot yan lalo pa’t wala naman tayo sa beauty contest . Ayaw ko ring magwish na manalo sa Lotto, dahil di naman ako tumataya dyan. Ayaw ko ring magwish para sa ibang tao, dahil may mga wishes din naman sila, at tyak din na hindi naman nila ako isasali sa wish list nila!Hehhee!

Kaya siguro nararapat lang na magwish ako para sa sarili ko. Ito’y mga simpleng WISH LIST lamang ngayon PASKO.

WISH KO NA………………….

1.Sana may mangaroling sa tapat ng bahay ko dito sa Saudi, kahit bato at tansan lang ang dala nila at wala sila sa tono masaya na ako dun.

2. Sana maranasang ko ring makipagsiksikan sa mga mall dahil sa Christmas Rush at pumunta sa mga tyangge o bazzar at mamili ng regalo para sa mga kapamilya, kaanak at kaibigan ko.

3. Sana nahihirapan akong gumising tuwing umaga para magsimba tuwing Misa de Gallo, at piliting makumpleto ang siyam na umaga/gabi.

4. Sana makita ko sa personal ang naglalakihang Christmas Tree sa Cubao, o di kaya tumambay sa Greenhills para manood ng COD tuwing alas-syete ng gabi at panoorin ang naglalakihang parol ng Pampanga.

5. Sana makakain ako ng bibingkang maraming itlog na maalat sa ibabaw, uminom ng mainit na salabat at malasap ang puto bumbong na nag-uumapaw sa niyog.

6. Sana maka-attend ako sa mga Christmas Parties ng kumpanya o reunion naming magkakaibigan , kahit hindi na ako manalo sa mga raffle at sa mga parlor games.

7. Sana magkapagvideoke kaming magkakapatid kahit alam kong si Ate lang naman ang madalas kumuha ng mic at bumirit ng “You are my Song” ni Regine.

8. Sana biruin ako ni tatay na may regalo na daw si Santa Claus sa sinabit kong medyas sa bubong.

9. Sana gisingin ako ni nanay kasi Noche Buena na.

10. At Sana…… Sana….. SANA KASAMA KO SILANG NGAYONG PASKO.

Para sa maraming Pilipino ito’y isang wish list na hindi na dapat pangarapin, kahilingan hindi naman binibigyan ng napakalaking importansya. Pero sa tulad kong malayo sa pamilya at ninirahan sa bansang walang Pasko, isa itong kahilingan na alam kong hindi naman matutupad ngayon Pasko. SIMPLE lang naman ang aking mga hiling. SIMPLE lamang ang aking mga gusto . SIMPLE………………….. subalit tila napaka-imposibleng mangyari sa akin ngayong Pasko.

Mahirap magsabit ng parol sa bintana dito dahil baka mahuli pa ako ng mga pulis. Mahirap bumati ng “Merry Christmas” dahil hindi naman nila pinagdiriwang ang araw na iyo. Mahirap kumain mag-isa kapag Noche Buena dahil tila walang lasa ang mga pagkain dito. At lalong mahirap din isipin na pumapatak ang luha ko dahil sa pangulila at lungkot imbes na maging masya, dahil alam kong karamihan sa pamilyang Pilipino ay magkakasama sa napakasayang araw na ito.

Ang Pasko dito sa Saudi ay tila ordinaryong araw lamang, pero sa akin isa itong araw na mas nararamdaman kong NAG-IISA AKO.

Tama na nga yan, baka umagos pa ng luha dito sa computer ko!Hehehe! Ikaw kasi Salbehe eh!

Heto ang dahilan: Para sa Make a Wish List Raffle ni Salbehe

Yan lang naman ang kahilingan ko ngayong Pasko at Maraming Salamat.

DRAKE

Paglalakbay sa Batha

2010-09-11T15:16:00.000-07:00

Ang Batha ay isang lugar sa Riyadh, Saudi Arabia na kung saan tagpuan ito ng mga Pilipino. Mistula itong maliit na Quaipo dahil sa dami ng mga paninda, kainan at palengke. Paboritong tambayan ng mga Pilipino sa Saudi para maibsan kahit kaunti ang kanilang pangungulila sa kanilang pamilya na nasa Pilipinas.

Madalas din akong pumunta sa Batha, dahil dito ako namimili at namamalengke. Madalas din akong makipagkwentuhan sa mga kapwa ko Pilipinong nandito rin sa Saudi. Kahit pa hindi ko sila personal na kakilala, ngunit batid kong pareho kami ng damdamin at adhikain para sa aming pamilya.Dito ko nakausap at nakapanatagan ng loob si Mang Agustin.Nasa edad 60 na sya at makikita mo na rin sa kanyang mukha ang kanyang edad. Isa syang mekaniko sa isang maliit na talyer at nandito sya sa Saudi ng halos dalampung limang taon . Payat, humpak ang mukha, manipis na rin ang kanyang buhok at mababanaagan sa kanya ang kapaguran dahil sa kabigatan ng kanyang trabaho.

“Tay, di ba dapat retired na kayo sa atin sa ‘Pinas? Medyo matagal na rin po kayo dito. Dapat ang mga anak nyo na ang bahala sa inyo ngayon” ani ko sa kanya

“Naku, wala na akong aasahan sa lima kong anak. Lahat puro nagsipag-asawahan ng maaga, ni hindi man lang nakatapos sa pag-aaral. At hanggang ngayon sa akin pa rin sila umaasa” . Kasunod ang isang malalim na buntong hininga.Muli akong nagtanong

“Ganun po ba tay?Pero di na po kayo bumabata?Kaya nyo po ba?

“Oo naman iho, malakas pa ako sa kalabaw!Saka kailangan eh! Ganun nga siguro ang buhay, kailangan mong magsakripisyo para sa pamilya mo”.

Nasilayan ko ang pamumula ng kanyang mata. Pakiramdam ko nais na rin nyang makapagpahinga at makasama ang kanyang pamilya sa Pilipinas. Subalit dahil sa kanyang sitwasyon, kinakailangan nyang magtiis at magsakripisyo para sa kanyang pamilya hangga’t kaya pa ng kanyang katawan.

Nagpaalam na ako sa kanya, dahil bibili pa ako ng gulay sa Al Swalim (minimarket sa Batha), at dito nakasabay ko sa pamimili si Caloy. Dati ko syang nakasama sa trabaho, subalit dahil siya ay isang takas o walang kaukulang papel para magtrabaho, palipat lipat sya trabaho.

“Pare kamusta ka na?San ka ngayon pre?“ tanong ko sa kanya .

“Pre nakalipat ako dyan malapit sa kumpanya natin, medyo binarat nga ako sa sahod pero okay na yun. Nakakapart-time din naman ako sa pagkikristo sa sabungan tuwing Byernes, kaya okay na rin” tugon nya sa akin.

“Hahahaha! Pre ilegal na nga papel mo, tapos ilegal pa ang part-time ko” pabiro kong sabi kay Caloy.

“Ganun talaga pre kailangan kumita ng pera eh! Lumalaki ang gastos sa Pinas, nagka-dengue pa yung bunso kaya walang ilegal sa taong naghihirap” pabiro din nyang sagot sa akin.

Nagpaalaman na rin kami sa isa’t isa dahil kailangan na naming madaliin ang pamimili dahil magSA-SALLAH na o oras ng pagdadarasal ng mga Muslim na kung saan sinasarado nila ang lahat ng establisyemento para magdasal.

Lumabas ako ng Swalim limang minuto bago mag-SALLAH. At sa labas makikita mo ang mga nagkumpol-kumpol o grupo grupo ng mga Pilipino. Ang iba sa kanila mga nakasuot pormal, ang iba naman ay mga nakasuot ng T-shirt ng kanilang kumpanya. Ang iba sa kanila may dala ng supot ng kanilang pinamili, ang iba naman ay may bitbit na mga bagong biling computer, cellphone at kung ano ano pang gadget. Ang iba seryosong tumitipa ng kanilang telepono at ang iba ay mga nakikipagkwentuhan ng kapwa Pilipino tungkol sa kanilang karanasan sa Saudi Arabia.Ang iba ay nakatanaw sa malayo at ang iba naman ay abala sa paghahanap ng mga pasalubong sa Pilipinas.

Ibat-ibang kwento ng mga Pilipino, ibat-ibang mukha ng OFW sa Kaharian ng Disyerto. May mga kwento ng tagumpay, may kwento ng kalungkutan. May nakakatawa at may nakakatakot. May nakakaawa at mayroon din nakakapagbigay inspirasyon. Ibat-ibang Pilipino ang nagtatagpo sa Batha, subalit may iisang puso ang nagbibigkis sa kanila. Pusong nagnanais lamang na tumulong para sa kanilang pamilya sa Pilipinas. Magsakrpisyo man, mangulila at maghirap sa ibayong dagat.

Tumawag ako ng taksi para makauwi na at makapagpahinga. Matapos ang matagal na tawaran sa isang Bangladeshi napapayag ko rin sya na ihatid ako sa aking bahay. Habang unti unting dumidilim ang kalangitan at nagsimula na ring magbukas ang mga ilaw ang tindahan sa buong BATHA.

Habang lumalakbay papalayo ang taksi na aking sinasakayan, hindi pa rin maaalis sa aking isipan ang pagkahabag ko kay Mang Gustin . Naaawa ako dahil tila kahit nasa dulo na sya ng byahe ng kanyang buhay subalit kailangan pa ring nyang magsakripisyo para sa kanyang pamilya.Humanga din ako kay Caloy kahit na alam kong ilegal ang kanyang ginagawa at batid din nya ang pararusahang kaakibat ng kanyang pagiging takas, ngunit nakakikipagsapalaran sya at tinatagan ang kalooban para sa mag-iina nyang umaasa sa kanya.

Binagbagtas ko ang daan palayo ng BATHA.. Ang BATHA ang naging kanlungan ng aming pangungulila, ang BATHA ang naging tagpuan ng kapwa Pilipinong nakakaintindi ng hirap at sarap ng buhay abroad. Subalit gaano man ako kakumportable sa lugar na ito, hindi pa rin ito ang aking tahanan. Pansamantala lamang ang kasiyahang maidudulot sa akin ng lugar na ito. Kailangan ko pa ring umuwi sa aking bahay at gawin ang dapat kong gawin. Kailangan ko pa ring maglakbay pauwi at harapin ang realidad ng buhay.Mahaba pa ang byahe ko pauwi.

Hindi ko rin alam kung magiging dirediretso ba ang daan o baka baku-bako? Maraming kayang pasikot-sikot, mabilis kaya ang byahe o baka magtagal ako at mainip? Hindi ko kabisado ang magiging daan, pero sigurado ako sa aking pupuntahan.Subalit ano mang daan ang tahakin ng TAXI Driver palayo ng Batha panatag din ako na ako’y makauwi rin.

Handa akong magtyagang mag-intay. Matagal man ang byahe o maraming pasikot-sikot , basta umaasa akong mararating ko rin ang dapat kong kapuntahan. Papasaan ba’y makakauwi rin ako para makapagpahinga na sa aking bahay.Marahil nga nagsisimula pa lang ako, pero gaano man kahaba ang lalakbayin ko pa, alam kong kakayanin ko rin ito kahit mag-isa. BASTA ANG ALAM KO KAILANGANG KAYANIN KO ITO.

Salamat po

LUHA NG PAGLISAN

2010-08-23T23:51:00.000-07:00

Ilang minuto na lang lalapag na ang eroplanong sinasakyan ni Renato sa NAIA. Subalit tila kakaiba ang nararamdaman ni Renato kumpara sa mga ibang Pilipinong nasa loob ng eroplano. Hindi tuwa o pananabik ang kanyang nararamdaman kundi kaba, takot at lungkot ang pumapaimbabaw sa kanyang damdamin.

Habang nakatanaw sa labas ng bintana ng eroplano, biglang bumalik sa kanyang gunita ang gabi bago sya umalis papuntang Saudi Arabia para doon magtrabaho.

“Pa, wag ka ng umalis dito ka na lang” lambing Carlo sa kanyang ama habang umaagos ang luha sa kanyang mga mata

“Anak kailangan mag-abroad ni Papa,para din sa inyo yun Carlo! Ayaw mo yun makakabalik ka na uli sa Private School, tapos mabibili na natin lahat ng gusto mong laruan!Ayaw mo ba yun Carlo?” tugon ni Renato sa siyam na taong gulang na anak.

“Pa, dito ka na lang!Pleaseee papa, pagbubutihan ko na lang ang pag-aaral ko 'Pa!”pagkukumbinse ni Carlo sa kanyang ama.

“Tama na yan Carlo, matulog ka na, gabi na! Maaga pa ang pasok mo bukas!” Pagmamatigas ni Renato, sabay hatid sa anak papunta sa kanyang higaan.

Bagama’t naaawa sya sa kanyang anak, mas nanaig ang kagustuhan ni Renato na mabigyan ng magandang bukas ang kanyang nag-iisang anak. Kahit mabigat sa kanyang kalooban ang napipintong pag-alis, pilit na nagpapakatatag si Renato at pangatawan ang malaking desisyon sa kanyang buhay

“Hon di ba pwedeng dito ka na lang sa Pinas, okay naman tayo dito ah! Mapagkakasya pa naman natin ang kinikita mo sa pang-araw araw nating gastusin”, pangungumbinse ni Cecil sa kanyang asawa.

“Hon, akala ko ba napag-usapan na natin ito?Kung ako lang ang pamimiliin gusto kong magkakasama na lang tayo sa hirap at ginhawa. Pero Hon, walang ginhawa eh, puro paghihirap na lang!. Magkano ba ang kinikita ko sa Munisipyo?sa atin lang kulang pa yun !Lumalaki na si Carlo, Hon. Kaya kailangan nating paghandaan ang kinabukasan nya” tugon ni Renato sa nalulungkot na maybahay.

Hindi umimik si Cecil sa tinuran ng asawa. Agad niyakap ni Renato ang kanyang asawa at pilit itong inaamo. Kanilang sinusulit ang bawat sandali na nalalabi pa bago ang kanyang paglisan. Kanilang pinupunan ng kanilang yapos ang mga araw na hindi sila magkasama.

Batid ni Renato ang bigat ng kalooban ng kanyang asawa’t anak sa kanyang paglisan. Pilit nyang kinukondisyon ang sarili at nilalakasan ang kanyang kalooban para sa kinabukasan na rin ang kanyang pamilya.

Dumating na ang araw ng paglisan ni Renato. Katulad din nya marami ding mga pamilyang nag-iiyakan dahil sa pag-alis ng kanilang mahal sa buhay. At hindi rin naiiba rito si Renato. Agad nyang niyapos at niyakap ang kanyang mag-ina. Habang patuloy na dumadaloy ang mga luha at pangahoy sa kanilang mga puso.

“Hon ikaw na bahala kay Carlo! Ikaw din Hon, ingatan mo ang sarili mo! Pangako, babalik agad ako. At kung makaipon ako ng malaki, di na muli ako aalis pa” Sabay halik ni Renato sa kanyang asawa kasunod ng isang mahigpit na pagyapos.

Agad din syang yumukod at kinausap ang kanyang anak, tila nakikiusap ito na maintindihan ang lahat kahit na sa mura nyang isipan.

“Carlo ingatan mo si Mami ha! Be a good boy, wag mong paiiyakin si mami ha!Sundin mo si Mami lagi” pamamaalam nya sa kanyang anak.

Tanging pag-iyak lamang ang sinukli ng kanyang anak sa kanya.Ayaw bitiwan ni Carlo ang ama, ngunit pilit na lang itong nilalayo ng kanyang ina. Hirap na hirap ang kalooban ni Renato at pumasok sya sa paliparan ng may mabigat na kalooban.

Lumipas ang maraming buwan , pilit na nagsusumikap si Renato sa lupang banyaga para sa kanyang pamilya. Hindi pa rin masanay si Renato sa mangungulila sa kanyang mag-ina. Nilalabanan niya ang kalungkutan sa pamamagitang ng kanyang masidhing kagustuhan na mabigyan ng magandang kinabukasan ang kanyang mag-ina. Bawat pawis ay inaalay nya sa kanyang pamilya. Bawat luha ng pangulila ay pilit nyang kinukubli ng kanyang pangarap para sa anak. At bawat sakripisyo ay kanyang ginagawa para sa magandang buhay kasama ang kanyang mag-ina.

Subalit isang umaga isang tawag ang gumising kay Renato. Isang tawag mula sa nakakabata nyang kapatid na si Claire.

“Kuya...................” sunod na sunod na pagiyak ang narinig ni Renato sa kabilang linya.

“Si Ate Cecil at si Carlo Kuya!!!....................” hindi nagagawang pang tapusin ang bawat pangungusap dahil sa hagulgol ang pagiyak.

“Claire magsalita ka! Ano nangyari sa mag-ina ko!! Anoooo!!!’ Hiyaw ni Renato sa kanyang kapatid

“Kuya... si Ate Cecil at si Carl..............pinatay! Minasaker sila kuya..........!!!

Biglang napaluhod sa Renato sa kanyang narinig. Tila dumilim ang paligid sa balitang kanyang natanggap. Umagos ang luha sa kanyang mga mata. Panaghoy at mga malalakas na hikbi ang naging paraan nya para mailabas nya ang bigat na emosyon na nagmumula sa kaibuturan ng kanyang puso.

Para syang binuhusan ng napakalamig na tubig sa kanyang ulo. Para syang mababaliw, para syang mawawal sa sarili. Umiyak sya ng pagkalakas lakas ngunit tanging mga dingding lamang ang nakakarinig nito. Gusto nyang sumigaw, subalit tanging ang kanyang higaan ang tanging sumalo ng lahat ng kanyang hinagpis.

Hindi na makapagtrabaho pang muli si Renato, halos gabi gabi na rin syang hindi makatulog . Dahil na rin sa hindi magandang balita na ito,agad ding inaayos ng kanyang kumpanya ang pag-uwi ni Renato sa Pilipinas. Kaya hindi na rin sya nag-atubuli si Renato na umuwi, batid na nya ang tagpong dadatnan nya. Takot, pangamba, labis na dalamhati at pagsisisi ang mga emosyong bumabalot kay Renato. Nais nyang magsisi dagil iniwan nya ang kanyang mag-ina. Ngunit batid nyang naging biktima lang din sya ng kahirapan at kanyang mabuting hangarin sa pamilya ang naging dahilan din ng kanyang pagsisisi.

Binasag ang malalim na pag-iisip at pagbabalik tanaw sa nakaraan ng isang tanong mula sa kanyang katabi sa eroplano.

“Kabayan, malapit na tayong lumapag!Sino ba susundo sa iyo kabayan?Pamilya mo?”

Hindi umimik si Renato, tiningnan lang ang katabi at kapagdakay tumingin muli sa bintana habang unti-unting dumaloy ang luha sa kanyang pisngi.

Tumigil na ang eroplanong sinasakyan ni Renato. Habang ang lahat ay pawang mga masasaya at tila sabik na sabik sa mga pamilyang sasalubong sa knila. Tila nais humakbang pabalik ni Renato dahil natatakot sa kanyang dadatnan sa bahay. Nakikinita na nya ang hinagpis, dalamhati at kalungkutang bumabalot sa kanilang bahay kasama ang mga kamag-anak na nakikiramay sa kanya.

Batid nyang kakaiba ang pag-uwi nya kumpara sa kapwa OFW sa eroplano. Habang nakikita nyang nagyayakapan ang bawat pamilya sa muling pagkikita, tila tinususok ng punyal ang kanyang puso dahil mukhang sa ala-ala na lang nya makakasama ang kanyang mag-ina.

Kakaiba ang araw na yaon para sa kanya. Kakaiba ang pagsalubong sa kanya. Walang ngiti, walang saya, walang pananabik at walang pamilyang nag-iintay sa kanya sa kanyang pagbalik.

Isang pagsasakripisyong tila nawalang saysay, pagsisikap na hindi man lang nasuklian. Pagpapagal ng katawan at kalooban na hindi man lang napahinga. At pusong nanabik na hindi na muling masisilayan ang pamilyang pinag-alayan nya ng lahat.

Biglang bumuhos ang ulan, tila nakikisama na rin sa kanyang pagdadalamhati. Agad syang sumakay sa TAXI na nag-aabang sa paliparan. At mula dooy, muli nyang tinahak ang daan pauwi. Daan na ayaw nyang bagtasin . Pagtahak sa mapait na katotohanan. Katotohanan na kailan man ay hindi kayang pasubilian ng pagsisisi at hindi kaya baguhin ng luha at hinagpis.

Luha ang naging saksi ng lahat bago sya umalis ng Pilipinas , luha ang naging simula ng pagkawalay nya sa kanyang pamilya.Ngunit luha din ang magiging saksi muli ngayon babalik sya sa Pilipinas , luha din ang naging wakas dahil kailanman hindi na nya makikita at makakasamang muli ang kanyang pamilya.

Salamat po,

Caught in the act

2010-06-30T00:45:00.000-07:00

Mga kautak share ko lang itongn dalawang video na ito, sobrang tawa ako ng tawa dito!Hahaha! (kung di ka matawa, eh di ko kasalanan yun, bumili ka ng blade sa kanto baka umeemo ka lang dyan)

Babae 1: Bawal yan! bawal yan

Nahulog ang pustiso....

Babae 1: Fren pakikuha nga yung pustiso ko

Babae 2: hahahaha (kakahiya ka naman fren!)

Babae 3 (yung nakaitim) : hahahahaha (pasimple)

Natawa din si Babae 1 sa pingagagawa nya kaso kailangan nyang ituloy ang galit nya kahit natatawa sya kasi kahihiyan na kaya

Babae 1: Bawal yan ! Bawal yan! Bawal yan

Hindi na sya humarap sa camera kasi nakakahiya na ang hitsura dahil mukha na syang paniki kapag wala syang pustiso.

Kaya dahil sa ginawa nilang yan ito ang masasabi ni CLAUDINE BARETTO sa kanila

Ingat

Drake

ASTIG NA VIDEO!!! IBANG KLASE

2010-03-03T01:13:00.000-08:00

Alam nyo pangarap kong makagawa ng ganito, pero mukhang kailangan ng drum drum na effort para makagawa ako nito;

Wala na akong masasabi pa kundi ASTIGGGGGG at ang LUFFFEEEETTT ng video na ito:

Ingat

ITAGTAG MO! (Workstation)

2010-02-07T01:00:00.000-08:00

Marami ang nagtatanong bakit dalawa ang blog ko?At nasagot ko na yan pagpapatunay lang na di nila binasa ang paliwanag ko! Hehhee!

May mga bagay kasi na hindi ko maipost sa main blog ko, dahil sa mga sumusunod na kadahilanan

a. Walang kwenta ang sinulat ko at masyado lang talagang malikot ang utak ko

b. May mga sinulat akong hindi gaanong maapreciate ng ibang mambabasa

c. Dahil naka-add ito sa aking FB account

d. Dahil maiikli at mahahaba ang ilang post dito

e. Trip ko lang na dalawa blog ko at gusto kong pahirapan ang aking sarili.

Moving on…………..

Dahil na I-tag ako ni Jepoy . Dapat daw ipakita ang aking workstation sa aking blog at kung ano-ano ang makikita dito, at heto na nga yun:

a. Computer monitor (hindi naman halata)

b. Aking pulang mug (na may kulay blue din)

c. Baso (na pwedeng gawing tabo)

d. Office Supplies (stapler, gunting, post-it pad, pentel pen, lapis ,pantasa at ballpen)

e. Aking nameplate (baka kasi mawala ako)

f. Mahiwagang NOTEPAD (nandyan lahat ng drowing ko pag inaantok ako)

g. Planner (Meralco Planner 2006 pa yan, pero ginawa ko na yang phone/contact book)

h. Susi (kay bossing yan, kinuha ko lang)

i. Scanner (na kasing laki ng bandihado)

j. Printer (wala ng eksplenasyon)

k. Paper Towel (pag may sipon ako)

l. Halaman (plastic lang yan!At pampadami lang ng kulay)

m. Malaking halaman (tunay yan, para marami akong masinghot na oxygen)

Yan lang naman ang laman ng aking office, medyo ginagawa ko rin yang coffeshop (dahil umiinom lang ako ng kape maghapon), internet shop( maghapon lang din ako nag-iinternet), bedroom (dahil tulugan ko rin yan), playground (dahil naglalaro ako ng kotse-kotsehan dyan) at dinning room (dyan din ako kumain)

Ngayon alam nyo na kung saan ako nagtatrabaho, at nakita nyo na rin ang aking workstation!

Ingats

Pagpapaalam at Paglisan

2010-01-17T21:36:00.000-08:00

“Anak gising ka na, baka mahuli ka pa sa flight mo!” salitang bumasag sa katahimikan ng madaling araw. Pilit akong ginigising ng aking tatay para maihanda ko na ang aking sarili para sa nalalapit na paglisan sa aking lupang sinilangan.

“Opo, babangon na po”, malumay kong sagot.

Mabigat sa pakiramdam ang umagang iyon, pilit pa akong nilalamon ng aking antok dala na rin sa pagod na naramdaman mula sa pag-iimpake ng aking mga gamit kinagabihan. Hinahalina pa ako ng lamig ng hangin mula sa aming bentilador at ginagayuma rin ako ng init na binibigay ng aking kumot.

“Anak gising ka na! parating na ang Ninong mo!” ikalawang pag-alarma ng aking ina, sabay tapik sa aking balikat para muli akong gisingin.

Agad akong bumangon at sinimulang ligpitin ang aking pinaghigaan. Tila bawat paggalaw ay tila may isang malaking batong nakapatong sa aking katawan. Mabigat sa pakiramdam at mahirap sa kalooban. Sa mga panahon na iyon gusto kong pigilin ang oras at sa mga pagkakataon ring iyon gusto kong tumakbo pabalik ang kamay ng aming relo.

Bawat minutong lumilipas ay tila isang pahina ng aklat ang nabubukas sa aking diwa. Mga pahina ng mga magagandang nakaraan ang bumalik sa aking ulirat mula sa halos isang buwan na pagbabakasyon sa bansang Pilipinas.

Kasabay ng aking pagbubuntong hininga ay pagbabalik ng aking magagandang alaala kasama ng aking pamilya noong Pasko at Bagong Taon. Isa-isa ring nanumbalik ang bawat halakhak at masasayang alalala na kasama ko sila. Mistula akong baliw na ngumingiti mag-isa at kalauna’y napapalitan din ng malungkot na mata at mabagal na paghinga.

“Anak, maligo ka! Naihanda ko na rin ang damit mo, kunin mo na lang sa may plantsahan!” paalala ng aking ina habang nagluluto ng aming agahan sa kusina.

“Opo” mabigat kong sagot.

Madilim pa sa labas at hindi pa sumisiwang ang bukang liwayliway. Katulad ng aking nararamdaman noong mga panahon na iyon, madilim , malungkot at tila walang liwanag ang gustong pumasok sa aking puso.

Binuksan ko ang gripo, at umagos ang malamig na tubig. Lumikha ito ng malakas na ingay at sinimulan ko ng ibuhos ang malamig na tubig sa aking katawan. Umagos ang tubig mula sa aking ulo subalit kasunod nito ang pag-agos ng luha mula sa aking mga mata. Ang lagaslas ng tubig sa aming timba ang tumulong sa akin na itago ang mga impit kong hikbi. Ayaw kong ipakita sa kanila na mahirap sa akin ang paglisan at ayaw kong iparamdam sa kanila na nalulungkot ako at nahihirapan. Lalabas ako ng banyo ng walang bakas ng luha at ingay ng aking mga hikbi. Lilisan ako sa amin ng walang bakas ng lungkot at pangungulila.

Matapos kong maligo at magbihis, lumabas akong nakangiti. Subalit ito’y isang mababaw na ngiti lamang, hindi pa rin kayang dayain ng aking ngiti ang lungkot ng aking mga mata. Pilit kong kinakalimutan ang napipintong pagpapaalam, at pilit kong nilalabanan ang kalungkutan. Mahirap magpanggap ng ibang emosyon at lalong mahirap itago ang tunay kong nararamdaman.

“Nay, ano ulam natin?” tanong ko sa aking ina

“Heto corned beef at itlog” sagot ng aking nanay

“Ano ba yan nanay, masyado namang tipikal. Akala ko pa naman ipaglilitson nyo ako!”sabay ngiti at tukso sa aking ina.

“Eh hayaan mo sa susunod na lang anak, ipaglilitson pa kita ng 3 baboy”pabirong tugon ng aking ina.

Pilit kong ginagawang biro ang luto ng nanay, at sinusubukan kong tuksuhin ang nanay.Ngunit batid ko sa aking sarili na mas pipiliin ko pang kumain ng corned beef at itlog araw araw basta si nanay lang ang magluluto kaysa kumain ng masasarap na pagkain mag-isa. Tyak hahanapan hanapin ng aking panlasa ang luto ng nanay, tyak hahanapin hanapin ko ang corned beef ni nanay , tyak hahanap hanapin ko ang pagluluto sa kusina ni nanay at tiyak hahanap hanapin ko si nanay.

Ayoko kong maging malungkot noong mga araw na iyon kaya pilit kong binabago ang aking atensyon kaya sinimulan ko nang kumain. Sa bawat paglugnok ko ng pagkain ay tila bumabara ito sa aking lalamunan. Nahihirapan akong lunukin ang pagkain, nahihirapan akong lunukin ang katotohanang aalis muli ako at iiwanan ko ang aking pamilya.

“Tay, kamusta na po ba yung bukid natin?” binasag ko ang kalungkutan ko ng tanong sa aking tatay habang sya ay nag-aayos ng kanyang sarili dahil sasama sya paghatid sa akin sa airpot.

“Okay naman anak, nakapag-araro na rin at nasimulan na rin ang ating pagpapatanim” tugon ng aking tatay.

“Ganun po ba?Basta tay wag na kayong magpapakapagod ha! Alam nyo namang ayaw ko kayong nakikitang nahihirapan, ipaupa nyo na lang at ako na ang bahala doon basta sabihin nyo lang ha!”sambit ko sa aking tatay.

Gusto kong magpakasarap na lang ang tatay ngayon dahil sa edad na 59 ay halos nakuba na sya sa bukid para mapag-aral lang kaming 8 magkakapatid. Ayaw ko ng mahirapan ang tatay sa bukid kaya pinipilit ko syang huwag ng mag-alala pa at ako na ang bahala sa lahat ng gastusin basta mangako lang ang tatay sa akin na huwag nyang pababayaan ang kanyang kalusugan.

“Oo naman anak, medyo kahit papaano ay ginhawa na talaga tayo ngayon, kaya hindi na ako pwersado sa bukid”pagmamalaki ng aking tatay.

Sumilay ang ngiti sa aking mga labi, natutuwa akong nararamdaman nila ang ginhawa sa buhay kahit konti lang. Natutuwa akong hindi na sila nahihirapan sa buhay at dama na nila kahit paano ang sarap ng buhay.

Naging mabilis ang aking pagsubo dahil tila nakaramdam ako ng konting saya sa aking puso.Unti unti kong naubos ang aking pagkain at nagsimula na ring magsibangon ang aking mga kapatid dahil maaga rin ang kanilang mga pasok sa trabaho at eskwela.

“Eric, basta ikaw na bahala sa mga nanay at tatay! Saka kung may problema i-email mo lang ako”

“Ronald, galingan mo ang trabaho mo para mas lalong matuwa ang boss mo sa iyo!”

“Rose, si nanay lagi mong tingnan ang BP nya. Saka mag-iingat ka sa mga duty mo sa ospital”

“Orland, imaintain mo lang ang mga matataas mong grades!Yung matrikula mo ipapadala ko na lang next month”

Isa-isa kong binilinan ang aking mga kapatid. Gusto ko pa sanang magkipagkwentuhan sa kanila. Gusto ko pa sanang sulitin ang bawat nalalabing segundo kasama nila. Subalit tila limitado ang mga salitang lumalabas sa aking mga labi. Agad kong niyakap sila ng mahigpit, marahil sa ganitong paraan mas lalo nilang maramdaman ang pagmamahal ko at pangungulila ko sa kanila.

Poootttttttt!!!!!!!

Isang busina ang umagaw sa aming atensyon.

“Anak, nandyan na ang Ninong mo!” hiyaw ng aking ina.

Tila lalong bumilis ang oras, at lalo kong naramdaman ang bigat ng aking kalooban. Hinanap ko ang aking nanay dahil matagal syang nawala sa aking paningin. Alam kong nahihirapan din sya katulad ko. Sino bang ina ang hindi malulungkot kapag ang kanyang anak ay mawawala sa kanyang piling?

Alam kong pilit din nyang nilalakasan ang loob dahil ayaw nya na nakikita ko syang umiiyak . Kaya nga hindi ko na sya pinasama pang maghatid sa akin sa airport. Lagi ko kasi syang sinasabihan noon, na ayaw ko syang nakikitang umiiyak. Naranasan na nya kasi noon na umiiyak dahil hindi nya alam kung saan kukuha ng pera para mapag-aral lang kami. Kaya ngayon. alam ko na tapos na ang yugto iyon sa aming buhay , at pinipilit ko talagang hindi na sya mamublema pa sa buhay,ngayon.

“Nay, ingatan nyo po ang kalusugan nyo ha, at huwag na kayong iiyak pa! Basta ako ng bahala sa mga gastusin sa bahay.Ipangako nyo lang na hindi nyo pababayaan ang kalusugan nyo. Huwag na kayong kakain pa ng matatabang pagkain, dahil bawal yun sa inyo. Yung vitamins na uwi ko, inumin nyo yun araw araw ha. Saka wag kayong mag-alala sa akin dahil okay na okay ako sa Saudi. Kayo lang ang iniisip ko, basta ingatan nyo ang sarili nyo at mahal na mahal ko kayo” habilin ko sa aking nanay.

Niyakap ko sya ng ubod ng higpit, ayaw ko ng bitawan pa ang nanay sa aking pagyapos.Sinusulit ko ang bawat minuto dahil matatagalan pa bago muli ko silang makasama.Pinipilit kong damhin ang yapos ng nanay at memoryahin ito sa aking alaala, para madama ko pa rin sya kahit ako’y mag-isa.Gusto kong punan ng aking mga yakap ang mga araw na wala ako sa tabi nya.

“Sige na anak iniintay ka na ng Ninong mo!” sambit ng aking ina.

Bagamat hindi ko nakita ang kanyang mga luha, ramdam ko ang kalungkutan nya. Marahil naalala pa rin nya ang bilin ko na ayaw ko syang nakikitang umiiyak. Alam kong pinipigilan nya ang pagpatak ng kanyang luha. Dama ko ang mabigat na pagtibok ng kanyang puso at ramdam ko ang kanyang pangulila sa akin.

Nagmadali akong sumakay sa kotse habang kumakaway ang aking mga kapatid at ang aking nanay.Gusto kong pigilin ang oras pero tila mas lalo itong bumibilis. Habang ang kotse ay nagsimula ng umaandar at lumayo nakita ko ang nanay na umiiyak. Pakiwari ko’y gusto nya akong pigilan, pakiramdam ko nahihirapan din syang nakikita akong nagpapaalam. Gusto kong bumaba sa kotse at yakapin muli ang nanay, subalit nilakasan ko na lang ang aking loob at hayaang mawala na lang sila sa aking paningin habang ako ay papalayo.

Habang binabaybay ko ang daan papuntang airport, muling nanunumbalik ang mga masasayang alaala at magagandang nangyari sa aking bakasyon. Muling nanariwa ang mga sandaling naramdaman kong kumpleto ako. Nanumbalik sa akin ang totoo at walang hanggang kasiyahan dahil buo kami bilang pamilya. Tila napakabilis ng byahe noon, mas nararamdam ko na ang aking napipintong paglisan

Saktong alas 9:00 ng umaga dumating kami sa paliparan. Napakaraming tao ang naroon, marami sa kanila ang katulad kong OFW rin. Maraming akong nakikitang umiiyak, marami rin akong naririnig na nagpapaalam. Iisa marahil ang pakiramdam namin, pare-pareho lang din siguro ang lungkot namin.

“Anak, paano ba yan magkakahiwalay na naman tayo!!” sambit ng aking ama

“Tay, mabilis lang ang panahon kaya tyak magkakasama uli tayo”tugon ko

Sinimulan ng ikaraga ng aking Ninong ang bagahe ko sa “trolley”, habang nakaakbay ako kay tatay. Nababanaagan sa tatay na mabigat din sa kanya ang aking pag-alis.

“Sana sa mga susunod na taon sama sama na tayo at hindi mo na kailangan pang bumalik sa Saudi, Anak” sabay yakap sa akin ng mahigpit

“Oo nga tay!kung bakit naman kasi ang hirap ng buhay sa Pinas!Kung bakit ang kailangan ko pang umalis, kung bakit kailangan pa nating maghiwa-hiwalay” panginginig ng aking boses.

Halos gusto ng tumulo ng aking luha, subalit pinipigilan ko ang pagpatak nito. Masakit sa lalamunan kapag pigil ang emosyon subalit mas masakit ang katotohanang iiwanan ko na sila.

“Tay, ingatan nyo kalusugan nyo ha! Kayo na rin bahala kina nanay! Mahal na mahal ko po kayo” Sabay halik sa aking tatay sa huling sandali

Inalis ko pagkayapos ko kay tatay, dahil kailangan na naming maghiwalay. Kinuha ko na ang aking trolley at tumalikod na sa kanila papunta sa pinto ng paliparan.

Muli akong sumulyap habang akong papalayo, at nakita ko ang tatay na namumula ang mata dahil pinipigilan nyang umiyak. Dali akong pumasok sa pinto ng paliparan dahil hindi ko kayang tingnan ang tatay ko, at natatakot akong na sumabog lang bigla ang aking emosyon.

Mabibilis na hakbang, sunod sunod na paghinga ang aking ginawa. Umaasang sa bawat mabilis na hakbang ko, kasunod nito ang pagbilis ng panahon. Patuloy akong aasa na sana hindi ko na kailangan ko pang umalis at magtrabaho pa sa ibang bansa. Aasa akong hindi ko na kailangan pang magpaalam sa mga mahal ko sa buhay. Aasa akong magkakasama-sama uli kami. At aasa akong sana hindi na muli darating pa ang katulad na araw na ito.

Alam kong kailangan kong magsakripisyo, alam kong kailangan nila ako. Masakit para sa kanila ang nakikita akong nagpapaalam, ngunit mas doble pala ang sakit kung ikaw ang magpapaalam. Bibitbitin ko na lang ang mga magagandang alala nila, sasariwain ko na lang ang mga panahong kasama ko sila. Panibagong pakikibaka na naman ang aking gagawin, panibagong hamon na naman ang aking kakaharapin.

Sana kasama ko sila sa mga laban ko sa buhay, sana nandyan sila para suportahan ako sa aking pakikipagsapalaran sa mundo. Pero okay lang kung mag-isa ako ngayon, sila naman ang inspirasyon ko sa ibayong dagat at sila din naman ang dahilan kung bakit ako nagsusumikap ng ganito. Di bale ako na ang mahirapan, di baleng ako na lang ang magsakripisyo basta nakikita ko lang silang masaya at kuntento.

Naalala ko tuloy ang sinabi ko noon sa aking kaibigan noong tinanong nya ako kung ano pa ang kaya kong isakripisyo para sa pamilya ko. Sumagot lang ako sa kanya:

“Kung ang buhay ko ay kasing halaga ng 10 milyon, handa kong ipalit ang buhay ko sa 10 milyon para sa pamilya ko, ganyan ko sila kamahal at ganyan sila kaimportante sa buhay ko”

Sana magkasama sama na kami……sana malapit na……… sana bukas na.

"Paging all passenger of Cathay Pacific Flight 743 please go on board......."

At ito na ang hudyat ng aking pagpapaalam at paglisan.

Salamat po sa oras nyo,

Pa-Burger ka naman Efren

2009-11-22T02:56:00.000-08:00

Grabe nagbunga din ang aking pagboto kay Efren Penaflorida dahil sya ang hinirang na CNN HERO OF THE YEAR. Heto ang link para sa prueba baka sabihin nyo nagdedeliryo lang ako dito: PINDOT NA!!

As usual, walang salubong na magaganap, o kaya mga interviews sa kanya dahil hindi naman sya boksingero. Wala naman syang belt na may ginto at diamante. Ang tanging meron lang sya ay KARITON na naging daan para mabago ang buhay ng mahihirap na batang Pilipino.

Okay ituloy mo na ang basa dahil hindi naman to gaanong seryus, at baka bigla mong pindutin ang X dun sa sulok ng screen. Eh Masaya lang ako kasi kinilala sya ng buong mundo.

Biruin mo yun hindi na kailangan pang mamatay at ilagay ang pagmumukha sa pera para maging bayani. Kaya kung hihiling ako kay Papa Jesas, hihiling ako na sana yung kabutihan ni Efren ay maging isang epidemya o parang isang dengue/ H1N1 na kung saan pag nahawahan ka nito ay tutulong ka rin sa kapwa mo . Ganun! Pero huwag naman gawing TULO o kaya ALMORANAS ni Papa Jesas kasi panget naman yun!hehehe!

Nakakatuwa na nanalo din sila ng 100,000 dollars o tumataginting na 4.7 Million pesos (depende sa palitan ng piso sa dolyar) aba hindi na nya kailangang makipagbasagan pa ng mukha para manalo ng ganung kalaking pera.

Hindi na rin ako hihingi ng balato kay Efren pambili ng cellphone, hahayaan ko na syang gamitin ang pera para makatulong pa sa iba pang nangangailangan.

Teka sesegway lang ako, kasi maganda yung sinabi ni Efren na ito eh! English ito kaya ihanda ang tissue baka dumugo ang tenga’t ilong mo:

"Our planet is filled with heroes, young and old, rich and poor, man, woman of different colors, shapes and sizes. We are one great tapestry," Peñaflorida said upon accepting the honor. "Each person has a hidden hero within, you just have to look inside you and search it in your heart, and be the hero to the next one in need.

"So to each and every person inside in this theater and for those who are watching at home, the hero in you is waiting to be unleashed. Serve, serve well, serve others above yourself and be happy to serve. As I always tell to my co-volunteers ... you are the change that you dream as I am the change that I dream and collectively we are the change that this world needs to be."

Grabe lumabas pati luga ko sa English ni Efren na yan! Totoo naman kasi yung sinabi ni Efren na lahat tayo ay may tinatagong kabayanihan at kabutihan sa sarili natin. Yung iba nga lang masyadong tagong tago at naka-padlock pa!Kaya hindi mo nahahalata!Hehehe

Nabigyan ako ng pag-asa na yung boss kong EPAL ay may tinatago ding kabutihan, at kapag nakita ko ang tagong tagong kabutihan ng boss ko na iyon..... magpapainom ako ng isang case na beer at may pulutan pang boy bawang at chikito (yung parang nagaraya)

Basta sobrang saludo ako kay Efren ,sampu ng kasama nya sa Dynamic Teen Company (DTC) dahil sila ang totoong bayani ng lahing Filipino. Pinatunayan nyo na hindi na kailangan pang mamatay para sa bayan, hindi na kailangang manalo ng pitong world title o magpabugbog sa kalabang Mehikano at hindi nakailangang maging presidente para maging isang Bayani. Ang busilak nilang puso sa pagtulong sa kapwa ay sapat na para kilalanin ng mundo at gawin isang TUNAY NA BAYANI NG LAHING PILIPINO. Kaya lalong nakakaproud maging isang Pilipino dahil sa inyo.

MABUHAY KAYO!!!!

Yan lang mga kautak! Salamat sa time!Sige ibalik mo na ang daliri sa ilong at mangulangot ka na uli!

Salamat

Drake

Post-Bertdey Post!

2009-11-12T02:23:00.001-08:00

Makalipas ang dalawang araw ng aking bertdey, medyo ako ay talagang sobrang natats. Naging memorable ang bertdey ko na yon dahil mayroon isang mabait na nilalang (oo, tao sya) na nagpadeliver sa akin ng cake! At paborito ko pang flavor…. Ang chocolate flavor (hindi kasi ito tipikal, hahah). Sobra akong na-tats sa nagbigay ng cake na iyon, kaya nga alam kong pagpapalain sya ni Papa Jesas ng maraming marami dahil nagpasaya sya ng isang “creature” (nice parang halimaw lang ah).

Heto ang prueba na meron talaga akong cake nung bday ko at hindi ito isang imahinasyon lamang.

Sarap noh! At sa 27 years of existence sa planetang ito (alien??) eh ngayon lang ako naka-ihip ng kandila sa ibabaw ng cake. Syempre pagkakataon ko nang magwish, kaya pumikit ako ng matagal at nagwish na sana next year….......ube flavor naman!whahahah. Nagwish ako na sana dumami pa pera este kaibigan ko.

Heto pa ang maganda dyan, wala akong balak magblowout kasi wala naman akong pera dahil ubos na ang sweldo ko. Pero sa hindi inaasahang pagkakataon, tinawag ako ng boss ko at binati ng “HEYPI BERTDEY” (nagpapansin kasi ako sa kanya at nagsuot ng damit na pula). Sabay abot ng pera, sabi nya pamblow-out ko daw. Naks! Eh di na ako nagpakipot pa at binilang ko agad yung pera , joke lang,, nagpasalamat agad ako sa kanya. Kaya hayun nagkaroon ako ng pera (nagdalawang isip pa nga ako kung ipanlilibre ko talaga yun o pambibili ko ng wireless keyboard at mouse hahaha). Pero sabi ng boss ko pamblowout kaya pinamblowout ko. Napakabait talaga ng boss ko.

At heto pa ang pinakanatuwa ako ay nang biglang may nagmessage sa akin at pinapabukas sa akin ang isang video file. Akala ko naman ay sex video yun kaya naexcite ako ng konti. Pero halos tumulo ang sipon ko na ito pala ay isa ..........TENEN.......... video greetings mula sa aking pamilya. Kaya sobrang tats na tats ako, ibig sabihin nun eh marami palang nagmamahal sa tulad kong mongoloid. Para akong artista talaga na merong VTR pa , habang ininterbyu ng mga hosts ng SOP o ASAP. Ibang klase talaga nag pakiramdam.

Tapos may picture greetings pa mula sa mga fellow bloggers at mga kaibigan ko. Kaya san ka pa, ubod ng saya ng aking bertdey! Isa talaga itong bertdey na hindi ko makakalimutan!hehhehe!
Kaya sa inyong lahat maraming maraming salamat talaga. Pagpalain pa sana kayo ni Papa Jesas!

Ingat!

P.S

Para sa nagbigay ng cake maraming maraming salamat, sana wag ka munang kunin ni Lord!Isang kiss na may tunog para sa iyo....... mwaaaahhhh! hehehhe

PIKTYUR GRITINGS

2009-11-09T23:15:00.001-08:00

Weeeeeeeeeeee!!! Bertdey ko ngayon!!!

Tuwang tuwa ako sa inyo, sobra nyo akong napasaya. Nakakalaglag brief lang na marami ang nagpadala ng kanilang piktyur gritings. Aaminin ko matagal kong pinag-isipan ito kung hihingi ba ako,kasi baka mapahiya lang ako. Hindi ko nga alam kung may nagbabasa ba talaga ng blog ko, isa pa konti lang naman kayong kaibigan ko dito (kaibigan ko na kayo pwede ba?). Konti din naman kayong nasa bloglist ko kaya sobra talaga akong nagulat na talagang nagbigay kayo ng panahon para dito.

Gusto kong umiyak sa sobrang tats kung alam nyo lang. Hahahhaha!! (pwedeng pangstarstruck) At kung pwede bang puntahan ko kayo isa-isa para i-kiss at ilibre eh ginawa ko na kasi nga di ko naman inaasahan ito. Kaya maraming maraming salamat talaga! Hindi ko kayo makakalimutan isa-isa.

Ayaw ko ng patagalin ang kwento ko, saka dalawang linggo talagang di ako nagpost para dito. Basta mga ASTIGGGGGG KAYO!!! Taas ang kamay ko sa inyo!!

Kaya heto ang aking video, pagpasensyahan nyo na ha!!!

P.S

Iwan na rin kayo ng comment para sa bday ko!!hehehe!Salamat uli!!

HABERDEY!!

2009-10-31T04:14:00.001-07:00

November na pala bukas, grabe ang bilis talaga ng panahon. Ibig sabihin din nyan malapit na ang pasko, at higit sa lahat malapit na rin ang BERTDEY ko!

Oo tama ang iyong nabasa, hindi ako putok sa buho o isang nilalang na biglang nalang sumulpot dito sa ating planeta. Nagbebertdey din ako , kala nyo ba! Pero alam nyo mayroon akong sasabihin sa inyo. Ka-emohan mang matatawag pero alam nyo ba na kahit minsan ay hindi pa ako nakakaranas na magkaroon ng keyk sa aking bertdey. Pangarap kong umihip man lang ng kandila sa ibabaw ng aking bertdey keyk habang nakapikit at nagwiwish. Pero talagang wala eh, gusto ko sanang regaluhan ang sarili ko nito pero naisip ko..parang niloloko ko lang ang sarili ko. Mongoloid??

Umabot ako sa ganitong edad na hindi ko man lang nararanasan ang ganyan, at isang beses lang ako pinaghanda ng aking magulang sa aking berdey (palabok at tinapay lang ang handa ko, tinipid pa ang rekado at palaman ng tinapay ko). At ang hindi ko pa makakalimutan ay noong pinaalalahan ko ang aking tatay na magsisimba ako kinabukasan kasi bertdey ko, kaya gisingin nya ako ng maaga. Pero hayun hindi ako ginising at nagsimba sila. Pagdating sa bahay nagulat pa sila kung bakit maaga akong nagising! Sabi ko wala ba kayong naalala?Sabi nila…uhmmm wala bakit may ano ba? Akala ko ginugudtaym lang nila ako, pero yun pala totoong nakalimutan nila na bertdey ko at nakalimutan nilang gisingin ako ng maaga para magsimba. Hayun natampo talaga ako dahil para namang wala akong kwenta at silbi. Minsan lang sa isang taon ako bebertdey at misan lang din ako magsisimba, nakalimutan pa nila. Lahat ng kapatid ko ginigising nila pag bertdey nila, may bati pa yun samantalang ako wala lang.. Alam ko namang lab na lab nila ako pero yun nga lang lagi ko pa ring naalala ang pangyayaring iyon kapag sasapit na bertdey ko.

Kakaunti lang ang bumabati kapag bertdey ko dahil halos hindi ko na naman kasi pinapahalata na bertdey ko. Hindi ako nagsuuot ng pula, at lalong hindi ako ngumingiti bawat oras kapag bertdey ko. Parang ordinaryong araw lang, at tanging mga malalapit na tao lang sa buhay ko ang nakakaalam nito. Kaya sobrang tats na tats ako kapag binabati nila ako, kahit na minsan forwarded messages lang yun kasi ibang pangalan ang nakasulat imbes na pangalan ko. Pero okay lang!

Dati noong estudyante pa ako, ayaw kong pumasok kapag bertdey ko kasi ayaw kong maging “center of attention”nila. Ibig sabihin nun ayaw kong lagi nila akong kantyawan na kailangan lagi akong maging mabait sa kanila at kailangang ilibre ko sila. Ano sila sinuswerte,sino ako? si Santa Claus? Kaya mas maiging pang umabsent na lang at manood ng Sesame’s Street sa bahay. Dahil pagkatapos ng bertdey ko, wala lang nakalimutan na nila.

Sobrang natatats din ako kapag may nagreregalo sa akin. Minsan lang ako regaluhan at madalas pang brief saka panyo at regalo nila sa akin.Yung brief extra large pa ang size, eh wala naman akong luslos! Hindi ko alam kug bakit brief at panyo ang regalo nila siguro dahil nakikita nila parang bacon ang garter ng brief ko, o di kaya nakikita nilang tumutulo ang sipon kong green na green. O baka dahil mura lang yun at ito rin ang regalong hindi nangangailangan ng sobrang pag-iisip. Sabagay sino ba naman ako para regaluhan? Pero ano pa mang regalo yun tats na tas ako.

Nga pala November 10 ang bertdey ko, ngayon kung gusto nyo akong bigyan ng “picture greetings” maraming maraming salamat, paki padala nyo na lang dito: drake_kula@yahoo.com. Ayaw kong magmakaawa pero kung pinadalhan mo ako n picture greeting ibig sabihin nun labs mo ako,kaya labs na rin kita!Pakiss nga! Pero sabi ko nga ulit, sino ba naman ako para bigyan ng picture greeting?Asa pa!

Konti lang kayong kaibigan ko dito sa blosphere, kaya hindi naman ako nageexpect na marami ang magbibigay ng picture greetings, pero sa mga babati eh hindi nyo lang alam kung gaano ako magiging masaya kahit dalawa lang kayo o tatlo. Hindi naman ako naiingit kay Jepoy, kasi marami naman talagang kaibigan ang nagsasalitang ponkan na yun (peace man) . Masaya na akong may bumabati sa akin, at sa mga hindi babati sa akin, next year magbebertdey kayo at sana maging last bertdey nyo yun este sana magkaroon pa kayo ng maraming marami pang bertdey!Babatiin ko kayo pramis!Hidni naman ako gumaganti.hehhee!

Emo ako ngayon dahil madadagdagan na naman ang edad ko! Salamat sa pagbasa.

Ingat

PUYATTTTTTTT

2009-10-26T03:24:00.000-07:00

Waaaaaaaaaaaaaaaa!! Puyat na naman ako, langya naman oh! Heto na naman inaatake na naman ako ng amnesia….. sori insomnia pala. Kahapon humiga na ako sa kama ng mga 12 ng gabi, iyon na ang pinakamaaga kong tulog sa loob ng isang buwan. Pero nakakainis lang na kung kelan ka nasa kama, saka ka bubulabugin ng iyong mga imahinasyon. Hanggang sa lumipad na kung saan saan ang utak mo at makalimutan mong matutulog ka nga pala. Ang nakakainis pa nyan, ngayong buhay na buhay na ang diwa mo dahil sa mga pinag-iisip mong puro kamunduhan este puro kademonyohan, mali pa rin, puro kabutihan pala , eh ngayon ay hindi ka na makatulog kahit anong gawing mong pilit matulog. Nakabiwist talaga na kapag sisikat na ang araw saka ka lang aantukin at makakatulog.

Pero dahil may pasok ka ng umaga, hirap na hirap kang bumangon at pakiramdam mo tinortyur ka ng sobrang antok. Tapos nang-aakit pa ang malamig na hangin sa loob ng kwarto at tila pinipigilan ka ng masarap na yakap ng iyong kumot at unan. Kaya naman halos makipagtawaran ka sa alarm clock mo at gustong gusto mo na syang ihagis sa bintana para tumigil na sa kakakring kring kring. Kaso wala kang magagawa kundi pumasok kaya ang gagawin mo ay maglalakad na para kang zombie at gawing ang mga ritwal mo sa umaga habang natutulog. Pwede na rin tamnan ng kamoteng kahoy ang iyong mata sa laki ng eyebag mo at tuloy kamukha mo na si PILENG dahil kulang nalang bulak sa ilong dahil nga mukha kang bangkay sa puyat.

Pagdating mo sa ofis, aantok antok ka at gusto mong umidlip kahit sandali lang, kaso wala ka namang pagkakataon dahil wala ka naman sa bahay at opisina yun hindi kwarto. Syempre babawi ka na lang sa kape, kape at kape. Kahit na hindi mo gusto ang kape dahil mas gusto mo ang Milo at Ovaltine, wala kang magagawa kasi nga antok na antok ka, at halos lulunin mo na ang buong computer kakahikab mo. Pagkatapos papagalitan ka pa ng boss mo kasi hindi ka sumasagot sa pinag-uutos nya dahil natutulog na pala ang utak mo.

Pagkatapos ng isang buong araw sa opisina, sa wakas pagkakataon mo ng magpahinga at syempre matulog. Pero pag higa mo sa kama, wala na ang antok mo. Talagang umeepal pa sya kasi sinubukan mong magpatutog ng mga nakakaantok na music pero wala ring epekto. Uminom ka na ng isang drum na gatas pero sumakit lang ang tyan mo at bumaho ng 20 times ang utot mo. Sinubukan mong manood ng TV pero walang magandang palabas. Sinubukan mong manood ng movie, nalibang ka naman at inabot ka na ng hatinggabi pero hindi ka pa rin dalawin ng antok. Kaya magpipilit kang matulog at papatayin mo ang ilaw susubukan mong irelax ang sarili. At paghiga mo sa kama at pagpikit ng iyong mga mata lilipad na naman ang utak mo dadalhin ka kung saan saan, mag-iimagine ka na naman ng kung ano ano hanggang sa hindi ka na ulit makatulog at aabutin ka na naman ng umaga bago ka antukin. At uulit na naman ang mangyayari, ganun na naman UNGGONG PUYAT KA ULI!

Bwisit na yan tatlong buwan na akong ganyan, please naman patulugin nyo na ako pero wag namang panghabambuhay, bata pa ako at marami pa akong pangarap, hehhehe!
.

Waaaaaa! Please naman PARENG ANTOK huwag nyo akong dalawin ng umaga, dalawin nyo ako ng gabi! Makikipag-inuman pa ako sa inyo, Sige na! Bibigyan kita ng chocolate kada gabi basta dalawin mo lang ako sa gabi huwag sa umaga!Please lang!!!

Bayani ng Bagong Henerasyon

2009-10-13T02:35:00.000-07:00

Hindi naman talaga ako mahilig magboboto sa internet, lalo pa’t para lang ito sa popularidad ng iilang tao. Minsan lang din ako maging seryoso sa blog ko, kaya sana naman eh umepek itong sasabihin ko sa inyo.

Alam nyo sobra akong napahanga ng taong ito dahil sobra syang matulungin sa kapwa. Hindi sya nagdadalawang isip na isakripisyo ang kanyang sarili para sa ibang tao. Magsing –edad pa nga kami. Kaya talaga namang nakikita ko ang sarili ko sa kanya. Ganyang ganyan din ako eh!hahahha! Joke lang.

Talagang nakakahanga sya dahil tinutulungan nya ang mga batang mahihirap na matutong bumasa at sumulat sa pamamagitan ng kanyang “KARITON KLASRUM” at umiisip sya ng paraan para maging masaya ang pag-aaral nila. Hindi lang yun pinapaliguan pa nya ito at pinapakain.Naiiwas pa nya ang mga kabataan na magbisyo at magdrugs

Kaya sobra nakakabilib dahil sa mura nyang edad ay nakakagawa na sya ng malaking bagay sa mundo. Nakakahawa talaga ang kanyang kabutihang loob.

At alam nyo hindi sya humihingi ng tulong sa mga pulitiko bagkus nag-iipon sila ng dyaryo at bote para ipagbenta at gawin nilang pondo sa kanilang “KARITON KLASRUM”. Sobrang nakakabilib talaga sya taas ang kamay ko pati mga buni ko sa paa.

Para sa video panoorin nyo ito (kesa mangulangot ka dyan,hehhee)

Minsan lang ako humiling sa inyo kaya iboto nyo sya kasi alam ko kung mananalo sya malaki ang maitutulong ng premyong mapapanalunan nya para mapaunlad pa ang kanilang samahan.Kahit huwag nyo na ako iboto sa Pinagwapong Blogger sa balat ng blogosphere at kaysa mag Farmville kayo at magsasagot sa FB Quiz ng NAY! TAO BA AKO? eh ito na lang ang
pagpipindutin nyo kasi malaking karangalan sya sa ating bansa.

PAKIPINDOT LANG YUNG BATANG KALBO! (Kahit ilang boto walang problema, ako ququota ako ng 50 boto isang araw)

Wala namang bayad ito, kaya pindot na. Kaysa yung KWAN ng katabi mo ang pagpipindutin mo, ito na lang nasa itaas, makakatulong ka pa sa mga batang mahihirap sa pagboto sa kanya (at baka masampal ka pa ng katabi mo)

At Para sa iyo EFREN PENAFLORIDA sampu ng iyong mga kasama sa Dynamic Teen Company. Bilib na bilib ako sa inyo! Ipagpatuloy nyo ang inyong magandang adhikain! Dapat sa inyo tularan pa ng ibang kabataang tulad ko (talagang may KO). Pagpalain pa sana kayo ng Dyos

P.S

Hindi po ako PR Manager ni Efren, at lalong wala akong porsyento o balato sa kanya kung manalo sya. Nakaka-uplift lang talaga ng spirit! Kaya suportahan natin ang ating kababayan dahil para na rin nating natulungan ang mga batang mahihirap na uhaw sa karunungan.
Heto nga pala yung website nila pakipindot lang ito: Dynamic Teen Company

Ano si Lina may Facebook na???

2009-10-08T03:15:00.000-07:00

Nagulat ako nung binuksan ko ang aking email, at bigla akong natuwa at napasigaw sa nakita ko:

ANO SI LINA MAY FACEBOOK NA???????

Sino si Lina?Eh sya yung babaeng laging nagpapadala sa akin ng email tungkol sa mga Job Openings! Hindi ko nga sya kilala noong una, pero talagang natutuwa ako sa kaya kasi minsan nagbibigay din sya ng mga tips at nag-iinvite sa akin sa mga seminars. Biruin mo pati birthday ko alam nya! At hindi lang yun pati yung mga kaibigan kong walang trabaho tinutulungan din nya. Kasi pinapadalhan din nya ng email tungkol sa mga job openings, kahit na minsan pareho lang yung email nya sa akin at sa aking mga kaibigan eh Masaya pa rin ako kasi talagang tinutulungan nya talaga kami. Pwede ko na nga syang tawaging SANTA LINA eh kasi santa talaga sya ng mga taong walang trabaho.

Yun nga lang medyo shy type ata itong Lina kasi nga inemail ko sya at hinihingi ko ang YM nya pero hindi sya sumagot. Gusto ko lang naman syang makadate kahit isang beses lang. Siguro talagang busy lang sya.

At ngayong may Facebook na sya, tuwang tuwa talaga ako. Kukulitin ko sya, at kung hindi sya sumagot sa akin mag wawall to wall post ako sa kanya. Lagi ko syang ita-tag at lagi din akong magmemessage sa kanya. Magcocomment ako sa mga shout out nya kung meron syang bago, at iintayin ko kung may nilagay syang video at pictures.

Ngayon sa mga taong hindi natulungan ni Lina ( dahil alam kong mabait sya dahil tumutulong din sya sa iba). Sana huwag nyo naman syang bibigyan ng kumento na masasakit. Kasi masasaktan din ako at ipagtatanggol ko sya. Siguro imbitahan nyo na lang sya sa Farmville para maging close kayo at para maipasok ka nya sa trabaho agad. Subukan nyo rin syang ayain sa ibat ibang mga Facebook Quizzes para naman kahit papaano malibang sya at hindi puro trabaho ang ginagawa nya. Naawa talaga ako sa kanya, kasi kahit holiday at may malakas na bagyo hindi pa rin sya nakakalimot mag-email.Nandyan pa rin sya at nagtetext pa minsan.

Oo, aaminin ko hindi naman talaga ako natulungan ni Lina, kasi sa lahat ng nirefer nyang trabaho sa akin ay wala namang tumanggap sa akin. Pag tinatanong nga ako ng nagiinterview sa akin kung sino ang “BACKER KO” sabi ko si LINA po! Hayun medyo tumaas lang ang mga kilay nila! Baka siguro may ginawang hindi maganda itong si Lina sa kanila. Pero okay lang kahit bagsak ako, ang mahalaga ay hindi pa rin nagsasawa sa akin si Lina na magpadala ng mga email at greetings! Ang bait nya noh! Siguro lab na lab na ako ni Lina! Kaya nga lab na lab ko din sya! Kahit na hindi mo man lang sinasagot ang lahat ng email ko. Okay lang lab pa rin kita.

Ang nakakatuwa pa kay Lina kahit na medyo malayo yung natapos ko sa aking napag-aralan nirerefer pa rin nya ako. Minsan inemail nya ako na mag-aplay daw akong bilang tagabenta ng kaldero sa isang mall at yung isa naman biglang tagasako ng semento sa may Ortigas.Nakakatuwa sya noh kasi talagang nag-aaksya sya ng panahon sa akin para mag-email. Bait nya talaga.

Hay kelan ko kaya sya makakadate???Basta sabik na sabik na akong iadd sya sa aking facebook para naman lagi akong may balita sa kanya.

At kung nababasa mo ang blog ko na ito Lina, pakiaccept ang invitation ko ha!
Ingat ka lagi ha at bigyan mo naman ng oras ang sarili mo kasi puro ka na trabaho.

24-7 ka kung magtrabaho, kaya pahinga ka minsan.

Salamat

BWISIT KA! TIGILAN MO AKO!!!!

2009-10-03T00:01:00.000-07:00

Ano ba! Tigilan mo ako!

Kung wala kang magawa sa buhay mo, huwag ako ang guluhin mo. Hindi mo ba nakikita na abala ako sa ibat ibang bagay! At marami akong mahahalagang gagawin kaysa pag-aksayahan ka ng panahon!

Siraulo ka palang talaga eh! At ano yang binubulong bulong mo na yan! Talaga ka palang nang-iinis kang talaga eh!!

Nakakarami ka na sa akin buwisit ka! Una pinalalampas ko lang yang ginagawa mo sa akin, dahil hindi kita napapansin. Pero wag kang abusado, at huwag ako ang pagdiskitahan mo.
Pwede ba lumayas ka na sa harapan ko, huwag na huwag kang lalapit sa akin. Lumayas ka na sabi ko! Alis! Alis ! Alis!

Teka ano ginagawa mo dito, di ba kanina pa kita pinaaalis. Bakit ka ba balik pa ng balik dito. Lumayas ka sa harap ko! Layas!!!!!

Palibhasa may makukuha ka sa akin kaya ayaw mo akong tantanan.Palibhasa kumpara sa mga taong binubwisit mo rin ay ako na ang pinakamabait! Pero may katapusan din ang lahat! At isa kang bwisit dahil wala naman akong napapala sa iyo, at puro ikaw lang ang nakikinabang sa akin!

At talagang nang-iinis ka pa! Bulong ka pa ng bulong dyan! Sige lumapit ka ngayon! Kung ayaw mong umalis, sige lumapit ka sa akin para makita mo ang hinahanap mo! Lumapit ka!Sige lapit!

Teka ngayon nagtatago ka! Duwag ka pala eh ngayong kukumprotahin kita, nagtatago ka! Harapin mo ako duwag!!! Harapin mo ako at hindi iyong nangugulo ka habang abalang abala ako sa maraming bagay. Ayaw kong masayang ang oras ko sa iyo, kaya wag mo akong guluhin! Bwisit!

Isa pa subukan mo uling lumapit binabalaan kita kung hindi mo ako titigilan, ipinalangin mo na, na sana hindi ka na binuhay ng nanay mo ring walang ginawa kundi mamwisit ng ibang tao.

Pareho kayong walang kwenta at hindi na dapat kayo binubuhay sa mundong ito!! Magsama kayong lahat na mga walang kwenta !

Ngayon, kung hindi mo talaga ako titigilan, may kalalagyan kang bwisit ka at hindi ako mangingiming magdanak ng dugo sa aking mga kamay para lang mawala ka sa mundong ito. Hindi ako magdadalawang isip na BURAHIN ka sa mapa ng mundo!

Humahanap lang ako ng tyempo at pag natyempuhan kita!Humanda ka! Ako mismo ang papatay sa iyo bwist ka!!

Sige mamwisit ka pa! Sige lang! Kung ayaw mo akong tigilan, hindi rin kita titigilan hanggang sa mapatay kita!

P.S

Hindi ako masamang tao! Siguro kung kayo ang nasa katayuan ako masasabi nyo rin ito! Para makilala nyo kung sino ang bwisit na ito! Paki-click lang ITO

Inosente si Ondoy

2009-09-28T02:25:00.000-07:00

.
,

,
,
,
,
,
,
,
,

Kasabay ng pagsikat ng bagyong Ondoy dahil sa kanyang taglay na kabangisan at pagsikat ni Jacque Bermejo dahil naman sa kanyang angking kaepalan (sino sya?I-google search at tyak maiinis ka sa mga banat nya), marami talagang taong naapektuhan ng bagyong ito. Pati ang lugar naming hindi bahain ay binaha na rin kaya nag-alaga muna ang nanay ng tilapia sa loob ng aming sala para mapakinabangan naman namin ang baha.

Subalit,ngunit, dadapwat hindi natin pwede isisi ang lahat kay Ondoy, kasi sa totoo lang wala sa kanya ang problema. Dahil bagyo syang likha lamang ng kalikasan, inosente sya sa lahat ng ito. Wag natin syang husgahan at paratangan na mamatay tao dahil ang totoo TAYO ang may kasalanan nito. Bakit? dahil......................

Una, sino ba ang kumakalbo ng kagubatan?Si Ondoy ba?Hindi, kundi TAYO

Pangalawa, sino ba ang nagtatapon ng basura sa mga estero o kanal para magbara ito at bahain?Si Ondoy ba?Hindi, kundi TAYO

Pangatlo, sino ba ang nagpapatayo ng mga village sa gilid ng bundok?Si Ondoy ba?Hindi, si Manny Villar este TAYO pala. Kaya natatapyas ang bundok at nagkakaroon ng landslide

Pang-apat, sino ba ang hindi nagtatanim ng puno para pumigil sa baha?Si Ondoy ba?Hindi, kundi dapat TAYO

Panlima, sino ba ang hindi nag-aayos ng Drainage System natin?Si Ondoy ba?Hindi, kundi ang MMDA este TAYO pala (at ang MMDA kasi dapat Team Effort yun)

Pang-anim, sino ba ang dapat mangalaga at magmalasakit sa kalikasan?Si Ondoy ba?Hindi, si Lito Atienza ba ng DENR (na tatay ni kuya Kim, tama ba ako?) .Hindi, kundi TAYO rin at responsibilidad natin ito.

Mahirap magsisihan kasi pare-pareho tayong guilty (at mukhang si Jacque lang ang hindi guilty dahil sya ay banal at walang bahid kasalanan.......sabi nya). Hindi ito ganti ng kalikasan o parusa ng Dyos kasi tayo ang gumawa nito at tayong lahat ang may kasalanan nito. Hindi gumaganti ang kalikasan kasi wala naman syang isip, at TAYO ang may isip.

Kaso natuto ba tayo sa pagkamaling ito?Hindi rin, ganun uli at mag-iintay na lang uli ng isa pang superbagyong eepal uli sa ating bansang PILIPINS.

Ika nga “prevention is better than cure”, kung sana’y magagawa nating magmalasakit sa kalikasan baka sakaling maiwasan ang sakunang ito sa mga darating na araw pa. Pero duda ako kung gumawa tayo ng aksyon tungkol dito, tulad din ng bagyong Rosing, Miling at kung sino sino pang bagyong nagpapakyut, eh ganun din babalik lang din sa dati. Hindi pa ba tayo natuto sa nangyari sa Ormoc?Nagyon ba matuto na tayo sa nangyari? Ewan ko parang hindi rin!

Kaya inosente si ONDOY, tayo ang GUILTY! Sana hindi na maulit ito sa atin. Ako, guilting-guilty dyan kaya tutulungan ko na ang tatay ko sa bukid para magtanim ng puno ng Alatiris at bayabas para makatulong ako sa buong sangkatauhan.

Praise God at safe ang pamilya ko!

Oo nga pala, alam nyo ba na habang todo nagpapakyut si bagyong Ondoy ay kasalukuyan namang binibiyak ang ate ko (ceasarian kasi) kasi manganganak na siya. Buti talaga saktong tinatahi na ng duktor ang tyan nya nung nawalan ng kuryente at pumasok ang baha sa ospital. Saktong sakto talaga kaya Praise God uli.

At dahil lalaki ang anak ng ate ko at kasalukuyang nagpapakyut ang bagyong Ondoy nung pinapanganak ang baby nya, ang ipinangalan nila sa anak nila ay …………………………………………… Kenneth.hehhehe akala nyo Ondoy noh!kawawa naman yung bata kung yun ang pangalan nya!Jologs na jologs!

Ayaw ko rin ang palayaw ng aking pamangkin ay "undoy"dahil parang kapangalan ng halimaw ni Manilyn sa Shake Rattle and Roll (UNDIN pala yun). Ang gusto kong palayaw ng aking kyut na kyut na pamangkin (na manang mana sa tito) ay........................DRAKE, grabe ganda ng nikneym

Sana okay kayong lahat!!!

P.S

Tungkol kay Jacque, hayaan nyo na sya at wag na lang patulan may tao talagang insensitive meaning wala silang apdo, baga at esophagus, kaya hayaan mo na lang kasi may balik din ang lahat.

Pero kyut sya sa pix ah, mukhang type ko syang syotain! Pero iniisip ko baka kung maging syota ko yun at kunwari naaksidente ako baka imbes na tulungan ako bigla nya akong sabihang:

"You know Drake you're such a loser" saby L sign sa noo na parang si Angelina

Eh baka pitikin ko ang tenga nya sabay pahid ng siling labuyo sa mata nya, hahahha joke lang

FARMVILLE

2009-09-16T01:39:00.000-07:00

Nung minsang magkakasama kaming magkakabarkada, nag-uusap si Tom saka si Christian tungkol sa bukid . Kinakamusta ni Tom si Christian kung nakapagtanim na sya sa bukid nya?At kung pwede daw syang bigyan ng baka?Gulat ako kaya nagtanong ako:

Ako: Pre may hacienda kayo?

Tom: Wala pre! Farmville yun sa Facebook!

Ako: Ha ano ba yun?

Tom: Virtual world yun, parang SIMS ganun!May sarili kang bukid at papalaguin mo yun. Para kang may totoong bukirin.

Ako: GANUN!! Ano na namang kapuwitan ‘yang nalalaman nyo na yan!

Sa totoo lang hindi ko alam yang Farmville na yan, na halos bukambibig na ng lahat ng taong kilala ko. At siguro kahit alam ko yan wala akong balak makisali sa ganyang mga pakulo. Isa pa may bukid talaga kami na sinasaka ng tatay ko kaya siguro tamad na tamad akong makipuwet pa sa ganyan.

Kaya tinanong ko si Tom ( sa laki nyang tao hindi mo aakalain mahilig din sya dito)

Ako: Pre ano ba nakukuha nyo dyan sa Farmville-Farmville na yan?

Tom: Wala, nakakalibang lang.

Ako: Kikita ka ba dyan?Meron bang pera sa Farmville na yan?

Tom: Wala, libangan lang talaga ito pre!

Ako: Ganun ba, eh mangungulangot na lang ako para maglibang!hhehe

Siguro kung sakaling kakaririn ko yang Farmville na ‘yan, tyak malalago na ang plantasyon ko at malusog na malusog ang aking mga baboy, bibe, baka at kung ano ano pa. Medyo maluwag kasi ako sa oras plus may internet ako sa ofis at bahay. Pati cellphone ko may sariling internet din.

Ito ang modern day tamagotchi, na alam kong naki-uso din ako nun! Para akong tangang lukong luko sa alaga kong isda sa tamagotchi na nageevolve at nagiging aso kapag pinakain mo ng madalas. Meron din akong kisses (yung parang maliliit na tawas na ibat-ibang kulay at mabango) na ang sabi kapag nilagay mo daw ito sa kahon ng posporo na may bulak ay manganganak daw ito at dadami (akalain mong nauto rin ako ng matandang tindera na yun noong elementary ako). Ngayon ko lang napag-isip isip na paanong manganganak ang mga kisses na yun eh wala naman silang mga matres? Pati rin yung magic paper na kapag inilagay mo sa tubig eh dadami. Isa pa ulit kapuwitan ng tinderang nang-uuto lang ng estudyante medaling maniwala sa sabi-sabi (kasama ako dun).

Teka back uli tayo sa Farmville, kung hindi nyo naitatanong eh nakapag-araro na rin ako , gumapas (ani) at bumunot ng damo sa aming tunay na bukid. Halos nabiyak na rin ang mga paa ko dahil sa mga bwisit na mga kuhol at suso na yan. Gumagamit din ako ng hand-tractor o kuliglig sa pag-aararo at kalabaw naman sa pagsusuyod . Nagsusuga din ako ng aming kalabaw, kambing at baka noong bata pa ako bago pumasok. Pero yun nga lang tuwing kinukwento ko ito sa ibang tao, walang naniniwala (Hehehe, ganyan talaga pag hitsurang mayaman ka!naks!hahahah!joke lang).Meron din kaming bibe, itikl, manok, puno ng kaymito , tsiko, guyabano, buko, sampalok sa aming bakuran. Yun nga lang wala na kaming kalabaw, baka at kambing ngayon, baboy na lang ang inaalagaan ng mga nanay ko. Dati may nagrarasyon (delivery in English) sa amin ng gatas ng kalabaw at kesong puti pero ngayon wala na! (Tingnan nyo probinsyang probinsya talaga ang dating! )

Basta alam kong marami ng naadik sa Farmville/Farmtown na yan kasama na dyan si Kablogie (naks may plugging pa! hoy pre advertisement ito, kaya nasan na yung bayad mo?), hindi ko alam kung anong hiwagang bumabalot sa larong yan. Pero sabagay kanya kanya l Basta ako Masaya pa rin ako sa pangungulangot o panonood ng mga porn movies este movies lang pala.

Basta kanya kanya yan ng trip kaya walang pakialaman!!!

PROBLEMA MO SOSOLUSYUNAN KO!!

2009-08-30T00:55:00.000-07:00

Marami tayong problema sa ating buhay na hindi natin alam kung paano sosolusyunan o reresolbahin. At dahil medyo mataba ang utak ko, ay tutulungan ko kayo sa mga problema ninyo:

Problema: Nagtatae o LBM

Gamot/Solusyon: Kumuha ng usbong ng bayabas, piliin ang ma yellow green ang kulay. Pagkatapos ay subukang bilutin ito na mga ga-holen ang laki. Pagkatapos bilutin ito ay ipasok ito sa butas ng pwet mo. Hayan mababarhan na nya ang tae mo.

_____________________________

Problema: Sumasakit ang ulo

Gamot/Solusyon: Uumpog ang ulo hanggang mahilo ka ng todo-todo. Ngayon hindi na sumasakit ang ulo mo, nahihilo ka na! So solb na ang pagsakit ng ulo mo. Yung hilo eh itulog mo na lang.

_____________________________

Problema: Puyat at laging inaantok sa trabaho

Gamot/Solusyon: Magpakulo ng tubig at magtimpa ng kapeng barako ng Batangas na ubod ng lakas (yung tipong nanununtok) . Pagkatapos pakuluan ang tubig at timpalahan ng kape, hindi mo ito iinumin bagkus ibubuhos ang ubod-init kape sa iyong katawan. Tyak dahil sa hapdi dulot ng nalapnos na balat eh tyak gising ka na!

____________________________

Problema: Final Exam bukas at hindi ka nakapagreview

Gamot/Solusyon: Dumaan sa supermarket bago pumasok sa school. Bumili ng Pringles, Ferrero chocolate, at mamahaling SWATCH na relo. Tumabi sa pinakamatalinong kaklase at suhulan nito para pakopyahin ka. Ngayon kung ayaw kang pakopyahin ng epal mong nagmamarunong na nerd mong kaklase (nilait ko na kasi ayaw kang pakopyahin eh), ibigay mo na lang ito sa iyong titser at mangako na marami pa ang ibibigay sa susunod , kapag ipinasa ka nya. Sabihan mo rin sya lagi na "Ma'am ang ganda-ganda mo naman" o "Sir ang gwapo-gwapo mo naman", kahit alam ng buong mundo na nagsisinungaling ka lang eh mabisa pa rin yung pang-uuto
__________________________

Problema: Masakit ang ngipin

Gamot/Solusyon: Pagsasampalin o pagsusuntukin ang pisngi! Tyak malilito ang utak mo kung ano ang mas masakit ang pisngi mo o ang ngipin mo. Papampam kasi iyang ngipin mo na yan kaya nagpapansin sa iyong mga brain cells. At ngayon hindi na sya pinapansin ng utak mo dahil namamaga na ang iyong pisngi ay ipabunot agad yun. Pagkatapos saka mo dikdikin ito ng pinong pino para makaganti ka man lang sa pagpapahirap na idinulot ng buwist na ngipin mo na yan.

___________________________

Problema: Gustong magpapayat ng madalian

Gamot/Solusyon: Kumain ng isang sakong talaba at uminom ng gatas. Tiyak dahil sa kinain mo, itatae mo rin yan kasama pa ang kinain mo sa loob ng isang buwan. Kung sakaling hindi ka pa rin pumayat dito (at wa epek ang ang mga tips na ibinigay ko sa inyo noon), eh subukang magpatiyo ng pawis, tumabi sa taong may AH1N1 o humanap ng lamok na may dengue. Pag nagkasakit ka na tyak mawawalan ka na ng gana sa pagkain at babagsak ang katawan mo. Payat ka na! walang gaanong effort!

__________________________

Problema: Mabaho ang hininga

Gamot/Solusyon: Sabi nila kung kumain ka raw ng bawang, amoy bawang ang hininga mo. Kung kumain ka ng sibuyas, amoy sibuyas ang hininga mo. Ngayon kung amoy tae ang hininga mo, aba huwag mong kainin ang tae, hindi kinakain yun!! Ang solusyon dyan ay magpapawis lagi ng todo todo, wag kang magdeodorant at huwag ka rin maligo. Tyak mangangamoy PUTOK ka na, at least hindi na yung hininga mo ang naamoy nila kundi ang iyong mala-vicks (nanunuot hanggang utak) na ANGHIT o BAKTOL.

_____________________________

Problema: PUTOK O ANGHIT

Gamot/Solusyon: Baligtarin lang ang solusyon kanina. Para hindi nila maamoy ang putok mo, pabahuin mo na lang ang hininga mo. Subukang gawing mani ang bawang at gawing kendi ang sibuyas. Ngayon kung talagang gusto mo ng mabahong mabahong hininga , eh subukan mo ng kumain ng tae! (Piliin mo yung may mais mais para may flavor din, ang twag dyan ay MAIS CON TAE) Tae lang ang katapat nyan!

______________________________

Problema: Taghiwayat

Gamot/Solusyon: Kung parang plantasyon ng taghiyawat ang mukha mo, at halos wala ng makitang balat kasi nagsisiksikan na ang naglalakihan mong tigyawat . Kumbaga overpopulated na tigyahawat mo sa iyong pamumukha (daig pa ang populasyon ng China), eh subukan mong bumili ng isang supot na PONDS Facial Wash. Bale hindi yung Ponds ang gagamitin mo kundi yung supot ang isusuklob sa iyong pagmumukha pag lalabas ka ng bahay. Ngayon kung ayaw mo nito, magbago ng propesyon at maging boksingero na lang. Hindi ba wala ka namang nakikitang boksingero na may tighiyawat, iyon ay dahil instant tiris o pagpapaputok-tigyawat ang mga suntok ng kalaban mo. Kahit magdugo ang tigyawat mo, okay lang yun kasi hindi halata yun. Ngayon kung ayaw mo pa rin nito, subukang kuskusin na lang ito ng buhangin o pasadahan ng papel de liha. Kung ayaw mo pa rin, eh bahala ka na sa buhay mo bumili ka ng blade limang piso lang yun! (Teka ano ba talaga ang tagalog ng pimple, taghiyawat o tighiyawat??)

Sana nakatulong ako sa mga problema nyo. Ang tagal ko itong sinaliksik at pinag-aralan para ibigay sa inyo ang pinamabisa at pinakamagandang solusyon sa mga problema nyo. At sa nais magpasalamat dahil natulungan ng aking mga solusyon, mangyari pong ipasok ang iyong donasyon sa aking bank account. Take note po, na pera lang po ang tinatanggap ko, hindi po inahing manok o patola, pera lang po!

Salamat.

DOC. LENG!!

ALAM NYO BA NA....................

2009-08-23T03:48:00.000-07:00

Mahilig ako sa mga trivia.Nung highschool, ako ang Trivia Master ng aming school paper. Hindi pa uso nun ang internet kaya naman utak ko lang ang ginagamit ko sa mga trivia na ito. Oo nga pala, ayon kay kabagang na Scud ang tawag daw sa taong nag-iipon ng mga Trivia ay “Spermologer”, akala ko nga nung una bastos saka baka yung “ano” ang iniipon dun, pero hindi naman pala. Totoo daw yun kahit itanong mo pa sa kumpare kong si WIKI. Kaya naman heto ang mga trivia gusto kong ishare at tyak malaki ang maitutulong nito sa inyong pang-araw araw na pamumuhay:

1. Alam nyo ba na…… magsing laki ang butas ng ilong natin at ng butas ng puwet natin (subukan mong ipasok ang daliri mo sa puwet saka ipasok mo naman sa ilong mo, tingnan mo kung magsinglaki at magsingbaho din)

2. Alam nyo ba na……. kasinglapad ang ngiti ng babae at ang kanyang kuwan (uyyy di naman… sabay liit ng ngiti..)

3. Alam nyo ba na……. magsinghaba ang hintuturo ng lalaki sa kanyang pototoy (brad kahit hilahin mo pa yan di na hahaba yan)

4. Alam nyo ba na……. ang tao ay hindi talaga nanggaling sa unggoy, ang iba sa knila ay galing sa kabayo, hippopotamus, baboy at arinola (makikita naman sa mukha eh)

5. Alam nyo ba na……. si NARDA at DARNA ay iisa (ako kahapon ko lang nalaman)

6. Alam nyo ba na……. na mas matalim ang puwet kesa sa ngipin (sige nga subukan mo ngang putulin ang tae??)

7. Alam nyo ba na……. ang tanda ng pagiging gwapo ay ang pagiging makakalimutan….. teka nasan na ba ako, hayaan nakalimutan ko na!

8. Alam nyo ba na……. hindi totoong may multo( ang hindi maniwala dadalawin ng MOMO mamayang gabi, hala ka!!)

9. Alam nyo ba na……. na si Aling Donisia ang bagong FHM cover for September issue. (Year 1947- World War II Edition)

10. Alam nyo ba na……. na niloloko ko lang kayo at nagpapaloko naman kayo hehehe (palagay ko ito lang ang alam nyo)

Sana naman ay nakatulong ang mga facts na ito, salamat sa pagbasa at hanggang sa muli.

Pag Yumaman Ako

2009-08-16T00:19:00.000-07:00

Madalas akong managinip ng gising, iniisip ko ano kaya ang gagawin ko sa pera kung sakaling ako ang pinakamayamang tao sa mundo. Kung sakaling ako ay isang gazillionaire (imbento ko lang yan!) yung tipong mga hampaslupa at patay-gutom ang mga bilyonaryo sa mundo. Ano kaya ang mga bibilhin ko? Syempre ginagastos ko na yung pera ko sa aking utak, at ito ang ilan sa gagawin ko sa pera.

1. Maglalakbay ako sa ibat ibang panig ng mundo ( kung medyo sawa na ako sa dito sa Earth susubukan kong magbisikleta sa buwan at uminom ng kape sa planetang Uranus)

2. Bibili ako ng malaking bahay (Gagawin kong hobby ang pagbili ng bahay at lupa) .Gagawin kong parang mane ang mga diamante.Ang gold naman gagawin ko lang syang toothpick.

3. Bibili ako ng maraming sasakyan ( yun tipong parang nagpapalit ka lang ng brief, uhmmm teka ilang beses ba akong magpalit ng brief?palitan ko na nga lang baka konti lang mabili ko , yun tipong parang nagpapalit lang ako ng.. ng…… …….. sige brief na nga lang uli wala akong maisip eh )

4. Gagawin kong katulong si Bill Gates tapos ang yaya ko naman si Oprah. Si Bradd Pitt hardinero ko lang yun tapos si Megan Fox eh gagawin ko syang tagalagay ng bimpo sa likod ko kapag pinagpapawisan. Driver ko naman si Zobel de Ayala at tagakamot ko si Lucio Tan.

5. Bibilhin ko ang GMA 7 at ABS-CBN para kung anong palabas lang ang gusto kong panoorin ay iyon lang ang ipapalabas nila. Bawal sa akin ang koreanovela at ban sa aking ang programa ni Willie.

6. Kukuha ako ng taong mangungulangot sa akin,para hindi na mahirapan ang hinlalaki ko. Meron din akong tagalinis ng tutuli, at taga-alis ng muta ko sa umaga. Tagalagay ng alcohol sa kamay at katawan ko, kada segundo.

7. Gagawin kong Orphanage ang Malacanang para sa street children, tapos bibilhin ko ang mga subdivision ng Ayala Land o ni Manny Villar at ito ang ipapamudmod ko sa mga mahihirap. Magpapatayo rin ako ng simbahan na may apat na palapag para maiba naman tapos si Pope ang magmimisa dito kada Miyerkules. (kailangan daw kasing magkawang-gawa)

8. Magpapatayo ako ng isang mall sa aking bakuran, at dito ako mamimili. Ayaw ko kasing ng makipagsiksikan pa sa maraming tao kaya magpapatayo ako ng sariling mall. At gagawin kong salesman si Henry Sy (sa tindahan ng sapatos ko sya ilalagay)

9. Dahil wala akong magawa sa pera ko katulad ni Michael Jackson (sumalangit nawa ang kaluluwa nya) , eh gusto ko rin magpagwapo. Kaya magpapalaser ako…….magpapalaser sword ako ng ulo then papalitan ito ng ibat-ibang ulo. Yung parang detachable ang ulo tapos ang ipapalit ko sa ulo ko ay ulo ng mga artista at sikat, para sikat din ako. Araw araw iba iba ang ulo para masaya.

10. Syempre sa dami ng pinagkakagastusan ko baka maubos ang kayamanan ko. Kaya para ma-maintain ko ang pagiging mayaman, tataya ako sa lotto. Lahat ng kombinasyon tatayaan ko at araw araw akong tataya. Bibilhin ko rin ang lahat ng Casino tapos syempre dahil ako ang may-ari lagi kong papanaluhin ang sarili ko. Kung hindi ko makuha sa ganyan, bibili ako ng imprentahan ng pera. Kaya pwede akong mag-imprenta ng limpak limpak na salapi.

Yan ay ilan lamang sa gagawin ko sa aking kayamanan, medyo nakakapagod din palang gastusin ang pera kahit iniisip mo lang ito. Pero sa huli maiisip mo mahirap din pala ang maraming pera pero mas lalong mahirap kung wala kang pera.

Salamat sa pagbasa ng walang kwenta kong entry.

Tips sa pagpapayat (Siryus to!!)

2009-08-08T04:40:00.000-07:00

Nung isang buwan halos lumubo ako at halos magsingkatawan na kami ni Yogi Bear dahil sa katabaan. Marami na ang nakakapansin na halos maging dalawa na ang baba ko. Kaya medyo nakonsyus naman ako ng konti. Naalala ko tuloy ang masasakit na pananalita ang aking eks gelpren noon, na ako daw ay mukhang “SEBONG NAGLALAKAD” at “LITSON MAY DALAWANG PAA” (et horts koya idi), dahil doon pinakulam ko sya este nagsumikap na akong magpapayat ng sobra at mag-gym.

Ngayon nauulit na ang senaryo na yun, kasi nakita ko ang sarili kong mukhang nakalulon ng pakwan sa laki ng tyan at mukhang may 4 na anak na! Kaya naman balik ako sa pag-eexercise at pagdidiet. Medyo nakatulong ang halos araw araw na pagjojogging at pagkain ng prutas kada gabi kaya balik uli ako sa katawang pangmodel (kapal ng mukha!!!hahaha!)

Kaya kung gusto nyo ba ng instant pagpapayat heto ang aking mga tips sa pagpapayat:

1. Wag gugutumin ang sarili. Kontian lang ang servings ng pagkain mo (liitan din ang plato para magoyo mo ang sarili mo na marami na ang pagkain mo sa plato). Kung ginugutom ka kumain pero konti lang. Kada subo ng pagkain isang baso ng tubig ang katumbas (ice tea kung sosyal ka) para madali kang mabusog

2. Wag tiisin ang sarili. Okay lang kumain ng ice cream at kung ano ano pang gusto mo, ang mahalaga konti lang. At pag natikman na tigilan na ang paglamon, wag kang pasaway.

3. Mag-exercise. Sa umpisa lang yan mahirap, pero habang sumasakit ang katawan mo isipin na umeepekto na ang exercise mo. Kaya ito ang pampadagdag motibasyon mo. Mag set ng oras kung kelan ka mag-eexercise. Maglagay ng salamin sa harap para nakikita mo ang sarili mo (magpakyut ka na rin sa salamin para masaya)

4. Tubig , juice o ice tea kapalit ang softdrink. Malakas kasi magpataba ang softdrink. Uminom ng maraming tubig kahit mabondat ka sa tubig gawin mo yun.

5. Prutas kapalit ang junk food. Medyo ngayon ko pa lang din sinisimulan ito, so far medyo epektib naman talaga. Prutas lang din ang kainin mo after six (hindi sex ha) after six P.M. Okay lang na mabusog ka sa prutas kasi di naman yun nakkakataba. Pero kung gusto mo talaga ng ng may makukutkot bakit di mo subukang kutkutin ang sugat mo!hahaha! Joke lang! pop corn na lang pero wag damihan ang asin.

Subakan ang 5 easy steps na ito sa loob ng 2 linggo. Pag nalampasan mo na ang 2 linggo tyak magiging parte na ito ng lifestyle mo at papayat ka na rin. Maniwala ka sa akin papayat ka rin. Ngayon kung hindi ka pumayat sa five easy steps ko na yan tyak dinaya mo ang tips na ito. Mandaraya ka pala eh! At dahil mandaraya ka..................hindi na kita bate!!Isusumbong kita sa nanay ko!huhuhuhu!

Isipin na hindi lang pamapagwapo o pampaganda ang pagpapayat (lalo na kung di ka naman talaga gwapo o maganda) ang totoong epekto nito ay nakakabuti ito sa ating kalusugan (sa iba baligtad sekondaryo lang ang mabuting kalusugan at number sa kanila ang papagwapo/pampaganda pero wala tayong magagawa dyan trip nila yun, walang pakialamanan ng trip)

Wag mong isipin na pwedeng makuha ito sa madalian, lalo na sa larangan ng cosmetic surgery. Wag isipin na makukuha ito sa liposuction lalo na’t wala ka namang pera. Intayin mo na lang ang “kaluluwa transplant”, at least pwede kang mamili kung kaninong katawan ang gusto mo.

Basta pangalagaan ang sarili dahil walang mag-aalaga sa iyo kundi sarili mo lang. Wag ka ngang pabeybi! Malaki ka na at bilog na utot mo kaya pangalagaan ang sarili.

Ingat

Sukatin mo ang Talino mo!!!

2009-07-29T04:20:00.000-07:00

Gusto nyo bang subukan ang katalinuhan nyo, pwet este pwes subukan nyo ang mga test sa ibaba para malaman nyo kung genuis kayo o hindi. Subukan nyo wala namang bayad eh pero kung gusto nyo akong bayaran pwede rin. Okay heto na:

How good is your brain????

Read out loud the text inside the triangle below.

More than likely you said, "A bird in the bush," and........ if this IS what YOU said, then you failed to see that the word THE is repeated twice! Sorry, look again.

Next, let's play with some words.

What do you see?

In black you can read the word GOOD, in white the word EVIL (inside each black letter is a white letter). It's all very physiological too, because it visualize the concept that good can't exist without evil (or the absence of good is evil ).

Now, what do you see?

You may not see it at first, but the white spaces read the word optical, the blue landscape reads the word illusion. Look again! Can you see why this painting is called an optical illusion?

What do you see here?

This one is quite tricky! The word TEACH reflects as LEARN.

Last one. What do you see?

You probably read the word ME in brown, but....... when you look through ME you will see YOU! Do you need to look again?

Test Your Brain This is really cool. The second one is amazing so please read all the way though.

ALZHEIMERS' EYE TEST Count every " F " in the following text:

FINISHED FILES ARE THE RE

SULT OF YEARS OF SCIENTI

FIC STUDY COMBINED WITH

THE EXPERIENCE OF YEARS...

(SEE BELOW)

HOW MANY ? WRONG, THERE ARE 6 --

no joke.

READ IT AGAIN !

Really, go Back and Try to find the 6 F's before you scroll down.

The reasoning behind

is further down.

The brain cannot

process "OF".

Incredible or what? Go

back and look again!!

Anyone who counts all

6 "F's" on the first go is a genius.

Three is normal,

four is quite rare.

O lny srmat poelpe can raed tihs.

cdnuolt blveiee taht I cluod aulaclty uesdnatnrd waht I was rdanieg. The

phaonmneal pweor of the hmuan mnid, aoccdrnig to a rscheearch at

Cmabrigde Uinervtisy,

it deosn't mttaer in waht oredr the ltteers in a wrod are, the olny iprmoatnt

tihng is taht the frist and lsat ltteer be in the rghit pclae. The rset can be a

taotl mses and you can sitll raed it wouthit a porbelm.

Tihs is bcuseae the huamn mnid deos not raed ervey lteter by istlef, but

the wrod as a wlohe. Amzanig huh? yaeh and I awlyas tghuhot slpeling

was ipmorantt!

Akala nyo genius na kayo kasi nababasa nyo yung nasa taas, nagkakamali kayo, feeling nyo lang yun. At para lalong masubukan kung talagang matalino kayo ito na talaga ang huli pramissssss.

sino ang nakikita nyo sa picture si Manny Pacquiao ba o si Michael Jackson (sumalangit nawa!)

Salamat

HAPI MANSARI

2009-07-16T02:30:00.000-07:00

Kahapon nag cha-chat kami ng aking pinakamamahal na gelpren kapahon ng biglang syang magtanong sa akin:

Labidabs ko: Ney (short 4 honey,hehhee), wala ka bang naalala ngayon?

Ako: Wala bakit?

Labidabs ko: Hindi nga Ney,wala ka bang naalala

Ako: Wala ano ba yun?

Labidabs ko: Isipin mo, ney!

Ako: Uhmmm, bertdey mo ba? Teka di ba September pa yun?

Labidabs ko: Ano ka ba? Hindi!

Ako: Eh wag mo na akong pahirapan, sige sirit na!

Labidabs ko: Ano ka ba magtatampo na ako sa iyo!

Ako: Sori Ney, di ko talaga alam!

Labidabs ko: Nakalimutan mo bang monthsary natin ngayon?

Ako: Ha?Ano tayo “Hayskul”!Hahaha! Jologs naman nun

Labidabs ko: Ganun!!!!!

After nun hindi na sya nagreply, alam ko galit yun kasi di ko na nga binati eh pinatawanan ko pa!Pero naman hanggang ngayon di ko maisip kung bakit may monthsary-monthsary pa! Eh ulitimo dictionary eh nalito kung san nakuha yang salitang yan. Saka sige kung hayskul pa kami kyut pa, pero aba medyo matatanda na kami para sa ganyan! Parang kajologsan ata yun (Hahaha, eh yung “NEY” hindi ba jologs??)

Saka sa tagal na namin at alam naman nya na hindi ako nambabati ng monthsary. Ngayon pa sya nagdemand!hehhehe! Kasi nga hindi ko makita yung punto, dahil ba para mayroong i-celebrate kada buwan. Hindi sa kuripot ako kaya ayaw ko nyan pero sa akin lang pwede namang kahit anong petsa o araw, hindi ba?Pwede ring araw-araw!Hehehe!

Hindi magandang binibilang para sa akin ang buwan, kasi mas mahalaga sa akin ang pagbilang ng taon. Ang pagbibilang ng buwan kung gaano kayo katagal ay parang pagbibigay ng taning sa relasyon nyo! Mas magandang asamin ang “anniversary” kesa monthsary. Saka mas meaningful kung minsan sa isang taon lang ito ise-celebrate, parang pasko o kaya birthday kesa magasgas ito kasi buwan-buwan, minsan tuloy nawawalan ng saysay at tila parang obligasyon na lang ito.

Eh ito’y sa akin lamang!Syempre iba yung sa inyo tungkol sa monthsary na yan! Alam kong marami sa inyo ang hindi sasang-ayon sa akin. Pero ganun talaga iba ang tae ko sa tae mo!

Pero ang mas hindi ko kinaya at bumaligtad ang sikmura ko nung nagcomment yung kaibigan ko sa bago nyang GF ng “ PANGGA,HAPPY WEEKSARY!!!!” Patay tayo sa yo tengggggggg!!! Wala na ayoko ko na talaga!

AKO SI SHAIDER

2009-07-05T05:06:00.000-07:00

Batang Shaider ako, ito ang isa sa pinakapaborito kong palabas noong bata pa ako. Kaya naman sobra akong na-adik sa palabas na yan. Kaya naman ganun na lang ako magmakaawa sa nanay maibili lang ako ng sapatos na shadier (yung umiilaw ilaw). Kaso talagang patigasan kami ng nanay kasi ayaw nyang bilhin yung sapatos ni Shaider kasi nga greyd por na raw ako at di na bagay sa akin. Pero mas matigas ako sa kanya, kasi tinaymingan kong nagsisimba kami at duon ako maglulupasay sa loob ng simbahan kung di nya bibilhin yun. Eh buti naman umepek kasi nakatingin ang lahat ng tao sa kanya, hehhehe!Wala magawa ang nanay kundi bilhin ang sapatos at kurutin ako ng pinong pino na hindi halata ng ibang tao. Yan ang akting , panalo!

*Kuhang papogi!Naks sa pose!

Naalala ko pa nun nagpupustahan kaming magpipinsan kung ano ang gagamitin ni Shaider sa pagpatay ng halimaw, kung malaking baril o robot.Bukod pa kung anong kulay ng panti ni Annie (ang labtim ni Shaider). Madalas akong manalo kasi kolor koordineyted ata si Annie kung ano kulay ng palda nya yun ang kulay ng panti nya.

* Huli ka!! Kulay dilaw ang panti mo Annie!!

Piktyur ng Annie ko!!

Si Puma ley-ar ang lider ng kaaway, akalain mong nangingitlog eh lalaking halimaw sya. Astig!! Pero kung akala nyo bading si Puma-ley ar ay nagkakamali kayo. Dahil si IDA ang bading dun! Nagoyo ako ni Ida nung bata, akala ko babae sya yung pala....... isa syang SIRENA. Nito ko lang nalaman na bading na alien pala sya at malakas ang tama nya kay Shadier kaya inggit na inggit sya sa aking "Annie may lab". Naiingit sya sa panti ni Annie, palibhasa di bagay sa kanya ang mini-skirt. Kailangan ipakain sya sa time space warp (TIME SPACE WARD NGAYON DIN)

*Tingnan nyo parang kukuhanan lang ng class picture:

*Yan si Puma Lay ar- Ang halimaw na lalaki na nangingitlog!!

Syempre hinding hindi ko makakalimutan ang timsong nilang “Ushigi shigi mankantawu uwah (u shishigi)” . Iyan ang pampatulog ko noong araw, at yan din ang paborito kong kanta noon syempre with dance move pa!! Heto yun oh,

Sa ngayon, balita ko patay na yung bida ng Shaider na si Hiroshi Tsuburaya dahil sa kanser sa atay dahil lasenggero pala sya sa totoong buhay at si Annie naman o Naomi Morinaga ay naging bold star naman (may kinalaman siguro ang panti nya), buhay pa ata sya!

BASTA PARA SA AKIN ......... ASTIG KA SHAIDER!

PALATASTAS

2009-07-02T04:21:00.000-07:00

Hanga talaga ako sa mga palatastas (patalastas) ng Thailand. Mga kwela talaga, nga pala may napanood akong isang commercial-series na talagang nagpangiti sa akin,!Walang wala ang commercial-series nina Lola Obang at Lumen. Pwedeng gawing pelikula ito, kyut eh! Heto panoorin nyo at basahin nyo yung subtitle, nakakatuwa rin kung paano nila ipromote yung produkto nila, da best.

KYUTTTTTT!!! HEHEHE!! Heto pa, grabe ibang klase kasi yung babaeng nagbebenta eh, kaya heto pa kasi alam ko bitin kayo,

AYOS no!!

QUOTES!!

2009-06-29T00:04:00.000-07:00

Kahapon naghahanap ako ng mga “QUOTES” kaya naisipan kong iresearch yun sa internet. At nagulat ako sa mga lumabas sa screen, ito ay ang mga walang kamatayang “QUOTES” ni Melanie Marquez. Akala ko hindi ako matatawa pero di ko napigilan ang sarili ko kaya isheshare ko sa inyo to ngayon, yung may parenthesis comment ko yun!hehehe.

1) My brother is not a girl; he’s a gentleman. (Oo nga naman!!!)
2) That’s why I’m a success, it’s because I don’t middle in other people’s lives. (pumagitna yung ibig sabihin nya ata dun)
3) Don’t judge my brother; he’s not a book. (And you are not a judge)
4) I won’t stoop down to my level. (hahaha! Binagsak ang sarili)
5) Hello? Bulag ka ba? Bingi ka ba? Are you dep? (Si Jonny Depp ba yan?)
6) ‘Yung STD, baka sa maruming toilet lang niya nakuha yan. ( Oo nga naman Kris baka nga)
7) “Eh, ikaw ba naman, durugin ang ari mo...Pag di ka naman manutok ng baril.” (naku manunutok din ako)
8) We are lovers, not fighters. (pwede!!)
9) Kapatid ko pa rin siya. We are one and the same. (buti mahina din ako sa math)
10) I don’t eat meat. I’m not a carnival. (Perya???)
11) Sumasakit ang migraine ko. (ako rin sumasakit ang backpain ko)
12) Ang tatay ko ang only living legend na buhay! (isa kang alamat melanie, the best buhay na buhay)
13) I keep my crown in the voltage. (Tyak pag suot mo kuryente ka, eh kasi naman [vault] volt ang short term ng voltage, kayo talaga)
14) Can you repeat that for the second time around once more from the top? (nahilo ako grabe!)
15) I couldn’t care a damn! (walang pakialamanan quote nya to!)
16) What’s your next class before this? (Uhmmmm…….ano po uli yun?)
17) Hello, my brother Joey is out of town, would you like to wait? (panalo!)
18) Don’t touch me not! (Sabi ngang wag hawakan ang wag hawakan, yun ang transleysyon nun)
19) You! you’re not a boy anymore! You’re a man anymore! (Talaga may anymore pa eh)
20) Bakit ang dami mong tanong? You're so questionable. (Are you a questionnaire?)
21) You can fool me once, you can fool me twice, you can fool me thrice. But you can never fool me FOUR! (Five, six pick up stick)
22) Hindi ba kayo naawa sa kapatid ko...sa mga kwento nya? Di ba kayo na-PERSUAVE ng mga kwento niya? Hindi si Joey ang tipong mambubugbog ng babae...talaga lang malapit siya sa mga gulo...PRO-ACCIDENT kasi siya eh. (Sabi ko sa inyo maka-aksidente sya eh!Iboto natin si Joey)
23) Boy Abunda: O Melanie, paano na ang showbiz career mo ngayong magmo-Mormon ka na? Melanie: Ah okay lang 'yon Boy, kasi matagal na rin akong SEMI-RETARDED. (Inamin, nandamay pa!)
24) They should talk behind the scene... (pelikula pala!)
25) [answering the phone] Hello. Wait a moment. Please hang yourself. (Patay kang bata ka!)
26) [before Christmas] Well, I want to spend my holidays with my family most probably out of place. (nakaka OP nga)
27) Why I will give my calling card, I'm not a call girl. [Her reply to a certain duke when the latter is asking for her calling card.] (She is card girl)
28) Eto na po ang pinakamaligayang pasko at manigong taon sa inyong lahat. [During her acceptance speech at a Metro Filmfest awards night where her bioflick, directed by her late father Temyong Marquez, won an award.] (Pinagsama yung emosyon sa pagbati!)
29) Period na talaga; wala nang exclamation point. [When asked on S-Files if her present husband, Adam Lawyer, is her Mr. Right] (Eh kasi naman baka dun sa dating asawa nagulat lang sya kaya exclamation point)
30) And the base of my observation is... [showbiz stripped May 14 GMA Ch. 7] (uhmmm, hilo na talaga ako)
31) At a talk show after her break-up with Derek Dee, Melanie was asked if she had some words for Derek’s mother (whom she partly blamed for the separation). "Oo nga," said Melanie, "pero i-English-in ko para maintindihan niya." She looked into the camera and, with the peremptoriness of royalty, said, "And to you, Mrs. Dee, I have two words for you. Ang labo mo!" (sabi na nga ba si Mrs Dee ang malabo, hindi si Melanie)
32) [When asked for a message to her daughter who was allegedly abused by their houseboy] Don't worry little angel, big angel is here. (Hahaha! With wings ba yang si big angel ?)
33) [While waiting backstage during a noontime show after watching Nikki Valdez do her dance number] Nikki, you're so galing. You should go to the States. You will sell hotcakes! ( Ginawang tagabenta ng hotcakes si Nikki)
34) (While she's in Morning Girls With Kris & Korina promoting her movie with Aleck Bovick) Please watch HIRAM starring Aleck Baldwin (referring to Aleck Bovick) and myself. It's DIRECTOR by Romy Suzara. (Wow Bigatin, na si Melanie!)
35) [After giving birth, and an interview on The Buzz] My answers have been prayered! (pati si Lord nalito)

Wala akong masabi kundi ibang klase ka Melanie, isa kang alamat na living legend na buhay! Wala panama sa iyo si Erap!Taob sya sa iyo!

Nga pala heto yung video nya dati. The best ang sagot nya, pati ang mga judges dumugo ang ilong!!

Sabi ko sa inyo She's contended with her "Long Legged"!

TAKOT AKO EH!!

2009-06-22T03:39:00.000-07:00

Mahilig ako sa Japanese Horror Movies, kaya naman kahit mag-isa lang ako nanonood ay talagang pinapanood ko. Kakatuwa nga kasi di na nila kailangan pang maglagay ng prosthetics o kaya mag-import pa ng mga halimaw para lang makapanakot, isang boteng pulbos lang ang ilagay sa buong pagmumukha eh nakakatakot na. At isa pa sa nakakahanga sa kanila, laging may misteryong bumabalot sa mga multong ito, mare-reveal lang ito sa huli kaya kailangan mo talagang tutukan. Tapos yung katapusan nya may pambitin pa yung tipong hahanapin mo ang kasunod. Natatandaan ko noong minsang nanood ak mag-isa halos hindi ako makatulog kasi baka may tumabi sa aking babaeng nakachinchansu at pandilatan ako ng mata.Paranoid na paranoid talaga ako nung gabi na yun. Kaya kinabukasan, pwedeng pagtamnan ng kamoteng kahoy ang mata ko sa kapal ng eyebag.

Syempre usapang Japenese Horror Movies ito eh ito ang top 5 Scariest Japanese Movies para sa akin.

5. The Ring

Di ako masyadong natakot dito pero na-excite ako sa misteryo ng kwento.Ito ang unang Japanese Horror Film na napanood ko.

4. Imprint (Huela)

Grabe sa pagkasadista, medyo kung kaya ng kalooban mong makita ito eh gudluk talaga!

3. Reincarnation

Ang ganda ng istorya, pinaglalaruan talaga ang isip mo dito.

2. Audition

Very disturbing talaga ito, grabe ang hirap panoorin na hindi ka mapapapikit o di kaya mapapalunok ng laway dahil sa mga nilalaman nito. Sadista talaga pero kyut yung babaeng bida (teka kontrabida pala sya) hehhehe

Gusto nyo ng proof heto ang proof, tingnan ko lang kung kakayanin nyong tapusin ang video na ito:

1. The Eye

The best ang galing talaga nito, dati gusto kong buksan ang third eye ko pero nung napanood ko ito ayaw ko na. Ito ang nagpatakot sa akin ng sobra noon, pero nung inulit kong panoorin, wala na di na ako natakot. Pero the best sa istorya at panggulat.

*Hanga ako sa galing nilang gumawa ng mga Horror Films walang panama ang Shake, Rattle and Roll natin dito. Ito na ang trend ngayon ,ang mangulat kesa manakot. Taob si Manilyn Reynes (suki ng Shake Rattle and Roll), si PILENG (ang sikat na bangkay nung 70’s and 80’s), at ang mga zombieng nakataas ang kamay na di nangangawit.

Suggested Japanese Horror Film Director:

*Takashi Miike (medyo sadista ang mga pelikula na)
*Takashi Shimizu (mahilig sa misteryo)
*Oxide Pang Chun (mamisteryo din at laging may pambitin sa huli)
*Hideo Nakata (karamihan sa pelikula nya may Hollywood adaptation/version na)

EPAL KO!!!

2009-06-17T07:10:00.000-07:00

Marami akong ugali, paborito at kawirduhan at ito ay ilan lamang sa mga iyon:

1. Hilig kong ngatngatin ang kuko hanggang magkasugat sugat na ang mga daliri ko.
2. Hindi ko alam ang kanan at kaliwa. Buti na lang may nunal ako sa kamay para alam ko ang kaliwang kamay ko. Tanungin mo ako kung ano ang kaliwang paa wala na di ko na alam.
3. Gustong gusto kong papakin ang Milo, Ovaltine at Nido kesa timplahin
4. Di ako kumakain ng talaba, tahong, hipon at alimango kahit di ako allergic dyan. Di ko lang gusto lasa
5. Hindi ko kayang tumayo ng matagal na di ako umiikot at lumalakad
6. Nagsusulat ng kodigo sa arm chair, at laging naghihiram ng calculator sa katabi
7. Di ako kumakain ng gulay. Nagsusuka ako sa ampalaya at nandidiri sa okra
8. Makakalimutin
9. Kinakausap , kinakaaway, nakikpagdebate at pinapayuhan ko ang sarili ko
10. Nababaduyan sa kulay orange na damit
11. Tumatayo ng isang oras pagkatapos kumain
12. Paboritong gawing sawsawan ang mayonnaise
13. Mahilig sa piniritong baboy
14. Di kumakain ng isda maliban sa tilapia, bangus at galunggong
15. Madalas makitae sa Jolibee-Malolos
16. Maigsi ang atensyon, parang kiti kiting hindi mapakalali pag may seminar o meeting
17. Sinasabihang mukhang tuturyok, butiking laot at nognog nung bata
18. Malalaki kung magsulat
19. Madiin kung magsulat
20. Magaling mang-uto
21. Uto-uto rin
22. Ginawa kong gel ang kanin dahil wala akong pera
23. Di kumakain ng tuyo, pero mahilig sa sardinas
24. Nagkabulate sa tyan nung bata, halos 1 metro ang haba
25. Napukpok ang kamay ng titser kasi pwedeng tamnam ng palay ang kuko ko
26. Mahilig manood ng TV kahit di naiintindihan ang palabas
27. Iisa ang style ng buhok mula highschool hanggang ngayon
28. Nadapa sa tae ng kalabaw una ang mukha
29. Kinasusuklaman ang Salbakuta lalo na ang kantang STUPID LAB
30. KYUT AKO

Marami pa yan pero yan muna tyak mukhang kilalang kilala nyo na ako…. Next time na lang!!

USAPANG KABURAUTAN AT KABABUYAN

2009-06-13T00:02:00.000-07:00

C.R, kubeta, taehan, palikuran, toilet, washroom, kasilyas,ito ang mga taguri at pangalan ng ating kaibigan sa panahon ng kagipitan at paghihirap. Syempre yan din ag pinakapaboritong parte ng bahay namin kaya naman medyo nagulat ako sa mga kubeta dito sa Saudi. Sa totoo lang nahihirapan akong tumae dito. Kasi nga kailangan mong mag-squat at pumorma na parang palakang tatalon. Eh kaya ngawit na ngawit ako pag tatae sa ganyang kubeta. Minsan di ko na talaga alam kung paano puporma sa pagtae dahil pakiramdam ko mabubuwal ako o di kaya maudlot ang paglabas ng aking kaginhawahan. Minsan naman nagkadapawis pawis na ako hindi dahil hirap akong tumae kundi hirap akong humanap ng posisyon para ilabas ang mga mababaho at naglalakihang sama ng loob ko.

**** Ganito ang kalimitang kubeta dito sa Saudi

**** Minsan naman ganito, yung tipong kahit puwet mo mahihiya at magtatampo:

Medyo nung bata ako sanay naman ako sa ganyan, madalas tumatae ako sa sanga ng punong mangga pagkatapos kong lantakan ang mga hinog na mangga. Syempre ang sarap ng feeling na nakikita mong nagbabagsakan sa lupa ang mga naninilaw nilaw na tae mo. Pero wag nyong sabihin kadiri yun kasi lumilinis naman yun, kasi kinakain ng mga aso na tilang gutom na gutom na nag-aabang sa mga tae namin (piyesta daw ika nila) o di kaya nagiging pataba sa lupa kaya nakakatulong naman yung pagtae namin sa aming lipunan (libreng abono). Saka ang tissue paper very accessible kasi isang pitas lang sa dahon ng mangga o bayabas may pamandepot o pamunas ka na. Sabay kanta n gaming opisyal timsong:

“O ang babae/lalaki pag natatae, uupo na lang sa isang tabi, pag walang panghugas dahon ng bayabas. Rock en Roll ang mga bulate” (to the tune of Oh ang babae…)

Eh yung pinsan ko ngang si Rhea na apat taong gulang , nasa puwet palang yung tae kinakain na ni Tog Tog (pangalan ng aso namin), pagkatapos dinidilaan pa yung puwet nya. Tingnan nyo may tagahugas pa ang puwet si Rhea (yuckiee). Medyo sa probinsya kasi kami lumaki at kalimitang sa likod bahay kami tumatae kasi mabukid at mapuno dun. Presko na enjoy ka pa. After mong tumae diretso ka na sa paglalaro o di kaya manguha ng duhat, mangga, kaymito at alatiris.

Sa totoo lang halos hindi naman nagkakalayo ang kubeta ng Saudi sa sinaunang kubeta natin sa probinsya. Eh naalala nyo ba yung kubetang hinukayan lang tapos nilagyan ng tabing na sako. O di ba instant kubeta na yun. Kaya halos ganun din kaibahan lang naka-"tiles" ang sa kanila.

Iyon nga lang ng lumalaki na ako, medyo nakasanayan mo na rin gamitin ang ordinaryong kubeta ngayon. Yung tipong uupo ka sa trono sabay buklat ng dyaryo at inom ng kape (hahaha, talagang may kape). Kaya naman medyo nahihirapan talaga ako ngayon ,tuwing gagamitin ko ang kubeta sa Saudi . Hindi na ako bata, para matuwa tuwing nakikita ko ang tae kong lumalagpak. Kaya pasakit sa akin pag sa ganito ako tumatae.

Kaya naman tumatambay na lang ako dito sa CR sa opisina namin. Dahil dalawang puwet lang ang pwedeng gumamit nun, ako lang at ang boss ko. Nakandado yun palagi at nasa akin ang susi. Walang sinuman ang may karapatang mag CR dun kundi kami lang, hehehhe! Eh komo boss ko ang isa sa gumagamit nun kailangang MAGANDA,MALINIS, MABANGO ang aming CR. Kaya sarap na sarap ako pag tumatae o umiihi sa CR namin sa ofis, minsan pinipigil ko ang pagaaburuto ng aking tyan para dyan ako tumae. Masarap kasi dun malamig kasi aircon, tapos laging may tissue sa gilid, tapos may handwash pa, at isa pa may hand sanitizer pa sa gilid kaya kahit katatapos mo lang tumae puwede ka na uling kumain ng chizcurls at didila-dilaan mo pa yung mugmog sa kamay mo . Saka isa pa sa maganda dyan sa CR na yan may hose sa gilid na itatapat mo lang sa puwet mo atDi ba sarap talagang tumae dun, teka heto ang piktyur para makita nyo.

****Pwede mong halikan ang inodoro sa sobrang linis.

***** Presko at maginhawa dito

Ano sa tingin nyo?Pang hotel ang CR noh, kaya nga sa susunod magdadala na ako ng kumot at unan dyan. Dyan na ako titira!!

*Nga pala yan lagi ang background ko sa tuwing kukuhanan ko ang piktyur kong mag-isa.

GUSTO KONG GIP

2009-06-07T02:53:00.000-07:00

Pag may gusto akong isang bagay masyado akong atat at hindi mapakali. Hindi ko pwedeng ipagpabukas ang mga iyon kasi tyak di ako makakatulog ng mahimbing. Sa totoo lang taon-taon nireregaluhan ko ang sarili ko ng pinakagusto kong bagay o gamit (pero kalimitan puro gadget). Ito na ang pampalubag loob ko sa isang taong pagtatrabaho at pagreremit ng pera sa aking PAMILI. Medyo wala na kasing natitira sa sweldo ko kasi syempre mas kailangan nila ang pera sa Pinas kaysa mas kailangan ko dito sa Saudi. Kaya todo tipid ako dito para sa kanila, kahit na magdildil ako ng asin dito (joke lang nagdadrama lang ako!!syempre asin na may kasamang isang buong manok at kanin)

Back tayo sa ireregalo ko sa sarili ko. Well, naatat akong bigla ng makita ko ang TV ng barkada ko dito sa Saudi, ang ubod laking SONY BRAVIA LCD TV 42 inches, ultimo buhok sa ilong ni Katrina Halili at kulangot ni Willie ay makikita mo sa laki at linaw. Medyo aamin ko na-inggit ako, syempre medyo bespren ko kasi ang T.V .Ito ang pampaalis homesick ko sa loob ng apat na taon ko sa Saudi.

Kaya naman naman bilang ganti sa aking sarili (ayos MEGANUN!) eh bibili ako ng LCD TV kahit yung 32 inches lang. Medyo after 3 months pa kasi magbabayad ako ng renta ng bahay dito. Ito na rin ang regalo ko this year sa aking sarili, mura lang naman dito nun eh, at makakabili rin ako nun basta 2 buwan akong kakain ng noodles at sardinas, at di muna ako kakain ng shawarma medyo paminsan minsan na lang. Basta ito ang pagtutuunan ko ng pansin………. TV TV TV TV at TV. Kahit magka swine flu ako dito basta may SONY BRAVIA LCD TV lang ako, hahaha!!Jokies lang.

Hayaan nyo babalitaan ko kayo pag nakabili na ako.

MGA BLOGS KO

2009-06-03T05:24:00.000-07:00

Marahil nagtataka kayo kung ano ang pagkaka-iba ng blog ko na ito sa isa ko pang blog (akin din yung DRAKE’S ROOM na nasa gilid------>

Sabagay kung di mo binabasa ang alin man sa blog ko na ito tyak wala kang pakialam sa akin, (teka paano mo nabasa ito kung di mo binabasa ang blog ko, weirdddd). Pero sa totoo lang ang blog ko na ito ay naglalaman ng mga walang kakwenta kwenta kong pananaw sa buhay. O di kaya sinsusulat ko lang ang nakikita at napapansin ko sa aking kapaligiran. Yung isa ko namang blog ay naglalaman ng nakakatawang kwento at sanaysay na may aral din namang mapupulot. Pero dito sa blog na ito wala kang mapupulot kahit singkong duling. WALA .Kaya wag ng umasa.

Hindi ako nagsusulat ng mga kadramahan, kakesohan at kaseryosohan basta puro light and easy to read lang ang mga nandito. Yung parang nagdaang hangin lang, o kaya para lang akong nautot ng mabaho magagalit ka kunwari pero pagkatapos ay makakalimutan mo rin. Ganyang ganyan ang blog ko na ito para wala lang nabasa mo den apter 2 minits nakalimutan mo na.Hindi tulad ng isa ko pang blog na minsan may tae pang kasama(uhmmm ang ibig sabihin ko sa tae ay ARAL,naks sumesegway). Dito tamang aliw lang, kumbaga sa babaeng nagsasayaw sa mga beerhouse eh hanggang panti’t bra lang hindi pwede ang all the way.

Isa pa, halos maigsi lang ang mga nakasulat dito kaya ………….tapos na ang kwento ko.
Bye bye

P.S
Para di masayang ang pagbisita nyo dito panoorin nyo na lang ang video sa ibaba. Eh sana naalala nyo pa ito basta tandang tanda ko noon, nakabandera sa mga pahayagan PRESYO NG NGIPIN NI ALLAN K, ISANG MILYON. (wala namang kakoneksyon ito sa blog ko, wala lang nilagay ko lang, may angal??)

X-RAY VISION

2009-06-01T02:55:00.000-07:00

Alam nyo medyo mayroon akong kakaibang kapangyarihan. Di ko nga alam kung matatawag na kapangyarihan yun, pero sa totoo lang may kakayahan akong malaman ang ugali ng isang tao sa pamamagitan ng isang tingin lang. Walang akong X-RAY vision katulad ni Superman at hindi rin ako nagsusuot ng brief sa labas ng pantalon (hindi kaya nagchochongke itong si Superman, lakas ng trip eh), pero sa totoo lang isang tingin ko palang sa tao na yun alam ko na agad ang ugali nya, kahinaan nya, anong klase syang nilalang o kung ano ang mga kapuwitan nya sa buhay.

Kaya naman alam ko na kung paano sya papakisamahan. Dalawa lang naman yan eh kung okay ba sya o hindi. Kung okay sya eh kaya kong pakisamahan ang lahat ng trip nya meaning kung gusto nyang kumain ng blade na may ketchup (basta yung UFC) o di kaya magtambling sa mga bubog basta ba nakalagay ang bubog sa foam o kutson (syempre baka mabagok ang ulo namin) eh kaya kong sakyan yun.Pero kung una palang taob ka na sa akin eh kahit bigyan mo ako ng teks, holen at isang bungkos ng goma di mo pa rin akong mapipilit sumama sa iyo (pwera na lang kung sasamahan nya ng isang kahong gagamba at isang supot ng bayabas, eh baka mapasama ako sa iyo)

Namimili rin ako ng kausap, kasi may mga tao kasi na bangka lang ng bangka pero walang kalatoy latoy ang mga lumalabas sa bibig nya. Yun tipong daig pa si lola basyang kung magkwento ng ka-BORING-ngan, kaya madalas ang ginagawa ko nagsasabi na lang ako ng “ Teka sandali lang matatae na ako, pwedeng mamaya na lang”. Tapos di na ako babalik nun. O di kaya bibilugin ko ang kulangot ko sabay pitik sa kanya (kailangan shoot na shoot sa bibig). Tingnan ko lang kung di sya tumigil sa kakakwento.

Di naman ako masamang tao, at hindi rin akong masyadong maselan. Pinipili ko lang ang sasamahan ko at kakaibiganin ko. Kasi pag naging kaibigan mo na ako, tyak walang mang-iiwan sa iyo sa ere. Handang magpayo at magpautang sa iyo (basta ba may tubo eh, joke lang), at laging handang tumulong sa iyo. Ganyan ako, mabait pero sira-ulo din. Kaya totoo ang kasabihang “Nobody’s perfect” kaya wag ka na rin magpractice kasi di totoo ang kasabihang “Practice makes perfect”. (OO KORNI AKO AT DI AKO KALBO KAYA GANYAN AKO)

BUSY EH!!!

2009-05-25T03:30:00.000-07:00

Grabe tagal ko na pala akong entry dito sa blog ko na ito! Medyo akala ko kaya kong iuupdate ito araw araw eh medyo mahirap din pala kasi syempre may kanya kanya tayong pinagkakaabalahanan (ang haba pala ng word na ito) sa buhay.
Teka ano ano nga ba ang mga ginawa ko:

1. Naadik sa Naruto Shippuuden

Grabe itong anime na ito nakakaadik, daig pa ang isang litrong cough syrup at isang sakong dahon ng kamoteng kahoy. Nagsimula ako ng alas syete ng gabi natatapos ako ng alas-dose kakapanood sa mga nadownload kong episode. Medyo halos pumutok ang eyeballs ko kakatutok sa TV, at tumulo ng isang drum ang laway ko kakapanood kay Naruto. Pero da best talaga to, ibang iba kay Hello Kitty at kay babaeng niyog na si Dora d explorer.

2. Kumain ng binusang mais

Tulad ng Naruto eh medyo naadik ako dyan sa binusang mais na yan. Akala ko ata ay gilingan ng mais ang bunganga ko kasi dakot dakot na mais ang pinagngunguya ko. Di ko napansin ay halos puro pala bestin at asin ang dumdikit dikit sa mais nay un. Kaya medyo naapektuhan ang bato ko, kaya pag umiihi ako may Kristal na sumasama at gumagasgas sa aking kuwan (alam nyo nay un). Balak ko sanang salain ang ihi ko para makuha yung mga Kristal malay mo pwede ko palang gawing singsing, kumbaga parang diamante (why not coconut)

3. Maginternet

Talaga palang malawak ang internet, lahat nandun na. Ang galing din ang nakaisip nyan no, kasi dahil sa kanya nawalan ng trabaho ang mga nagbebenta ng encyclopedia , ang mga kartero, at kung sino sino pa . At dahil sa internet dumami ang mga kaibigan mo, pwede kang maging kahit sino. Kumbaga manguha ka lang ng piktyur ng mga artista at ipost mo sa account mo, hala instant celebrity ka na at marami na ring mag-iinvite sa iyo. Minsan nga nakita ko sa “shoutout” ni Marian Rivera kasi nasa prenster ko sya ang nakalagay dun “HILLO MGA KAPRINSTIR!!!”, kamusta naman yun (tiga saan ba si Marian??)

Medyo nagagawa mo kung ano ang gusto mo sa internet. Kung nababagot ka pwedeng manood ka sa youtube kung dati pangungulangot at pagpapalobo ng laway ko sa bibig lang ang ginagawa ko pag nababagot ako ngayon may youtube na, ay medyo nakakalimutan ko na ang mga habit ko na iyon (teka bat di ako makahinga, di kaya malaki na ang kulangot ko sa ilong) .

4. Magtrabaho

Nakalimutan ko pala may trabaho pala ako!!! Syempre empleyado din naman ako. Yun nga lang nakakabuwist pag nakakaabala ang trabaho sa chatting, pag-iinternet, panonood ng ng naruto, pag-uupdate ko sa prenster, pagtingin sa youtube at pagkain ko ng binusang mais. Medyo lahat ng yan ay ginagawa ko habang nagtatrabaho. Hahahaha!! Ganun talaga para-paraan lang yan. Kumbaga sa kape ALL-IN ONE!! Pero mas lalo ako namomorebla kasi di pa ibinibigay yung increase ko???Hay kelan kaya yun?

Yan ang mga pinagkakabalahanan ko ngayon.Medyo makabuluhan at prodaktibo naman ang mga iyon at malaki ang maitutulong nyan sa buhay ko. Pero pwamis din lagi akong mag-uupdate na ng blog ko!!

HAY HAY!!BUHAY!!

Tanong lang???

2009-03-23T02:03:00.000-07:00

Alam nyo may mga bagay na matagal ko ng iniisip, halos lagi itong gumugulo sa aking isipan kaya sana matulungan nyo ako dito:

1. Ano ba ang tagalog ng CAKE? (utang na loob wag nyong sabihing ganito ang tagalog nito-“KEYK”)

2. Ano naman ang ingles ng Nanghihinayang ( Uhmmm hindi na pwede ang TSK TSK TSK)

3. Ano ang tagalog ng ICE CANDY? (YELONG MINATAMIS ba?) eh ang ICE BUKO?? (YELONG BUKO?)

4. Bakit ang tagalog ng HONEYMOON ay “PULOT-GATA”, eh di ba ang ingles ng GATA ay “COCONUT MILK” at ang tagalog naman ng MOON ay “BUWAN”. Kaya dapat kung hindi HONEYCOCONUTMILK eh dapat PULOTBUWAN.

5. Paano mo tatagaluhin ang salitang “Appliances” , “computer” o “Electronic” sa isang salita at hindi ka todong nag-eexplain?

6. Bakit masarap ang betsin? At ano ang lasa nito? ( hirap noh, parang rugby mabaho pero masarap, adik???)

7. Bakit ang langgam mahilig sa matamis, eh wala naman silang dila?Hindi kaya nasisira ang Ipin nila?Saka paano nila nalalaman na hindi asukal ang iodized salt (ako nga nagkakamali eh sila pa!hindi kaya mas matalino sila kesa sa akin??)

8. Bakit ang “TAE” saka ang “TAE NG KALABAW” pag iningles mo MURA ang kinakalabasan (Shit at Bullshit). Kaya pag tinatawag kang “SHIT” o “BULLSHIT”, sagutin mo ng “IKAW MUKHANG KUYUKOT” o di kaya sigawan mo ng “ LANGEB, LANGEB, LANGEB” sabay belat.(Teka ano nga ba ang ingles ng kuyukot at langeb??)

9. Bakit ang pusod natin mabaho?(sige subukan mong kalikutin ang pusod mo saka mo amuyin? Ano amoy????)

10. Pag ang dalawang tao nagyayabangan ang sinasabi natin “Nagpapataasan sila ng ihe”, eh pag ang dalawang babae nagyayabangan pwede rin ba nating sabihing “nagpapataasan din sila ng ihe????” (Paano kaya yun?)

Konti lang yan sa dami ng mga bagay na gumugulo sa aking malabnaw na utak. Sana matulungan nyo akong masagot ang mga bagay na ito para mapabuti ko at umunlad ang aking buhay. Malaki ang maitutulong nito sa aking pang araw-araw na pamumuhay.

Salamat.

Kuya Wag Poooooo!!!!!

2009-03-11T04:59:00.000-07:00

Kahapon pumunta ako sa TELEMONEY (para magremit ng pera sa Pinas)nakapila ako ng biglang may lalaking ngumite sa akin na nasa pila (mga 3 tao ang pagitan nmin). Mukha syang sanggano eh akala ko may ngingitian sa likod ko na kakilala o kaibigan nya, kaya tumingin ako sa likod at wala namang akong nakitang tao dun. Kaya di ko pinansin, biglang lumingon uli sya at ngumite pero this time nahalata ko na na ako ang nginingitian nya, at heto kamo ang usapan namin:

Kuya: O magpapadala ka rin bas a Pilipinas?

Ako: (Hindi ba halata?kaya nga po ako pumila eh) Ah Opo kuya

Kuya: Naku wag mo na akong kuyahin, teka bakit ilang taon ka na ba?

Ako: 26 po KUYA (talagang pinagdiinan ko yung KUYA)

Kuya: Ah bata ka pa pala, wag mo na akong kuyahin. Teka maynag-aalaga na ba sa iyo

Ako: Ha??? Nanay ko! Bakit KUYA?

Kuya: Gusto mo alagaan kita

Ako: Ah di na po kaya ko po ang sarili ko (at ginawa pa akong aso, mukha ba akong alagain)

Kuya: Ah ganun ba? Naku, sayang ayaw mo nung may allowance ka lagi!!

Ako: (Gusto ko na sana syang murahin ng pagkalutong lutong) KUYA MAY TRABAHO PO AKO (hindi po ba obvious naka-neck tie ako)

Kuya: Ano ba ang cellphone number mo?

Ako: (tahimik lang, at pinapahalatang bad trip)

Kuya: Ano ba ang cellphone number mo, sige na!! Ano ba ang cellphone number mo?

Ako: (Isang sabi pa isasalaksak ko na sa kanya yung cellphone ko), Kuya di ako callboy!!

Sa pagkakataong iyon umalis na ako kasi nabubwibwisit na talaga ako. Hindi na rin ako nagpadala ng pera, sa susunod na lang kasi baka magkaroon ng riot dun. Well, hindi naman ako
kagwapuhan (cute lang daw sabi ng nanay ko), kaya nga nagtataka ako kasi pang-apat ko na atang encounter yung ganoong sitwasyon. Kaya naman hindi ko maiisip kung bakit ganun na lamang sila. Ito ang naiisip ko kung bakit ako nakakaexperience ng ganun;

a. Mukha akong callboy (eh mayroon bang callboy na naka nectie??)

b. Mukha akong pera (hahahha, baka yun pa)

c. Mukha akong uto-uto ( akala nila eh just-just ako )

d. Cute ako (malamang iyon nga)

e. All of the above (hehhehe, patay tayo dyan)

Basta ewan siguro kahit offeran ako ng 1 million hindi ako papatol sa ganun, mga 1.1 million pwede na (hahahah, joke lang). Hindi ko kayang ipagpalit ang aking katawan sa pera. Ang tagal kong inangatan ang aking puri at dangal, hehhehe. Nice parang pang Maalalala mo Kaya. Pero seriously kayak o naman siguro mabuhay na di ko kailangang ipagpalit ang aking dangal kahit pa gaanong kalaking kayamanan. Pero kung maganda babae naman ang mag-offer sa akin…….eh kalimutan mo na yung sinabi ko kanina. Hahahah!!!

Mr. Photogenic

2009-01-20T04:34:00.000-08:00

Madalas ba kayong sabihang “Ay, ang pangit mo naman sa piktyur”. Ako, madalas akong putaktehin ng linyang yan, sabi nila ibang iba daw ang mukha ko sa piktyur at sa personal. Kaya naman hindi ko na alam kung paanong pagpo-project ang gagawin ko sa harap ng camera. Subukan kong ngumite lumalaki ang butas ng ilong ko (baka makita pa ang kulangot ko), subukan kong hindi mag-smile eh mukha akong may bad breath na hindi pwedeng buksan ang bunganga. Subukan kong magpakyut pero ang lumalabas NAKAKATA-KYUT. Kaya hindi ko na talaga alam, madalas lahat ng piktyur ko puro nakangisi ang ngiti ko, yung tipong nang-uuto ang dating.

Sabagay , okay na rin na panget ako sa piktyur at okay naman daw ako sa personal . Pero minsan kasi baka sinasabi nila yun para hindi sumama ang PILINGS ko .Kaya para hindi halatang panlalait ang gagawin nila, eh ganun na lang ang mga sinasabi nila sa akin.

Sabi nila pag sinabihan kang daw Mr or Ms Photogenic, dapat daw ay huwag kang matuwa kasi ibig sabihin nun “maganda o gwapo ka lang sa piktyur at panget ka sa personal”. Eh buti naman nga at wala pang nagsasabi sa akin nyan, yun nga lang din wala naman nagsasabi sa akin na “Gwapo ako sa personal”, so parang ganun din.

Marami din ang nagsasabi na may tamang anggulo raw para magmukhang okay ang piktyur mo. At kailangan alam mo ang anggulo mo para pag pipiktyuran ka na otomatik na kikilos ang katawan mo na parang robot para magpakyut sa camera. Parang yung ate ko, mula 1980 hanggang ngayon iisa ang hitsura, porma at anggulo sa camera, yung tipong mukhang natatae lang(eh sya lang naman ang nagagandahan sa piktyur nya). Pero kung tatanungin mo ako ang magandang anggulo para sa akin ay pag nakatalikod ako.

Sabi nila nasa magandang tama daw ng ilaw o liwanag yan para magmukhang okay ang piktyur, yun nga lang kahit halos makipagpatintero na ako sa araw hanggang ngayon wala pa rin akong magandang kuha. Kahit halos masunog na ang mukha ko kakatapat sa magandang tama ng ilaw eh waepek pa rin.

Pero kung minsan nakakatsamba ako lalo na’t pag blurred ang piktyur, natatakpan ang mukha ko at pag nalalagyan na ng mahiwagang ADOBE PHOTOSHOP. Medyo gumagwapo gwapo na ako dun.

Oo nga pala kaya ko naisip ang topic na ito, kasi masama ang loob ko ngayon. Matagal ko na kasing kinukulit yung kaibigan kong isend sa akin yung mga piktyur naming last New Year, at natanggap ko kanina. Habang excited akong tingnan ang piktyur, nabwisit lang ako sa nakita ko, kasi mukha akong bangkay sa lahat ng piktyur ko.At halos lahat din ay kinuha habang nasa pinapangit akong anggulo. Ang sama pa nyan ako lang ang pangit sa amin. (hindi kaya mukha ko talaga ang may problema at sinisisi ko lang sa camera, hahaha, malamang)

MAKULAY ANG BUHAY

2009-01-06T03:00:00.000-08:00

“Masarap ang buhay sa sinabawang gulay”, naku kung talaga namang sasarap ang buhay dahil lang sa paglamon at paghigop ng sinabawang gulay na yan, aba baka siguro inaraw araw ko na ang pagkain nyan hanggang mabundat na lang ako ng sobra sobra.

Nito kasing mga nakaraang araw ay nadepress ako ng sobra dahil hindi nangyari ang mga inaasahan ko. Todo ekspek pa man din ako, kaya naman talagang pinulot na lang ako sa kangkungan, kasi gumuho ang mga drims ko (kapal peys kasing mag-ekspek eh). Wala na akong magagawa kundi tanggapin na lang na ganun talaga. Sabi nga nga mga kinuman kong adik ,ang buhay ay parang gulong minsan nasa itaas ka minsan naman nasa ibaba ka, pero wish ko lang ma-platan ng gulong pag nasa itaas na ako hhehehe, para naman tumodo na ang pagyaman ko (pag ntyempuhang nasa ibaba ako, malas ko naman)

Kaya ngayon, ayaw ko ng umasa o mag-ekspek kasi madedepress lang ako , kung talagang para sa akin eh mangyayari yun, hayaan ko na lang na masopresa ako kaya hindi na ako aasa pa. Kaya rin nga pag may nagreregalo sa akin, ayaw ko ng mag ekspek na mahal ang ireregalo sa akin ng mga kaibigan kong mayayaman, kasi talaga namang mga kuripot sila. Baka magsabi pa ako “ANO TO??” , hahahahaha. Pero pag yung mga kaibigan ko naman na medyo kahirapan ng konti, talagang natotouch ako kasi hindi ko aakalain na kaya pala nilang bumili ng ganoong regalo. (hindi kaya sa ukay ukay yun, Joke lang)

Pero ngayon susubukan ko munang lantakan yang sikat na sikat na sinabawang gulay na yan baka sumarap sarap ng konti ang buhay ko. Malay natin epektib pala yun. Hehehe!!

NEW YEAR'S RESOLUTION

2009-01-01T02:21:00.000-08:00

Usong uso ang new year’s resolution ngayon ,pero hindi ko naman talaga alam kung dinadaya lang ba nila ang sarili nila o gusto lang nilang makiuso.

Dati noong bata pa ako, gumawa rin ako ng kapuwitan na yan, talaga namang nilagay ko pa yan sa magandang papel at tinago ko pa sa kabinet. So parang agreement kumbaga, may pirma ko pa yun at ito ang mga natatandaan ko sa mga naisinulat ko doon:

1. Lagi na akong magwawalis ng bakuran

- Hindi ko natupad yan, kasi mukhang epektib lang yun ng dalawang araw kasi pagkatapos nun tinamad na ako mas gusto ko pa ring humilata, manood ng TV at kumain ng Piatos

2. Lagi na akong susunod sa nanay at tatay ko

- Naku hanggang isang linggo lang yan, kasi nga madalas ako ang pinapangutang ng nanay ko sa tindahan. Eh nagbibinata na ako nun tapos nangungutang pa ako ng isang kilong baboy at magsuga ng kalabaw sa bukid. Ano na lang ang iisipin ng mga kras ko, kaya hindi ko talaga sinunod ang nanay at tatay ko, hehehe!!

3. Magiging mabait na ako sa mga kapatid

- Naku umabot lang yan ng 3 oras, kasi naman kinain nya yung tinitipid tipid kong CHOKOBOT (choc-nut), hayun pinaghahabol ko ng suntok at batok. Umiyak naman ang luko kaya tuloy palo sa puwet ang inabot ko, may free pang kurot.

4. Magsisipag na ako sa pag-aaral

- Medyo umabot naman yan ng 3 linggo, kasi bago ang notebook at ballpen ko kaya masarap ipansulat. Pero makalipas nun, balik buhay tamad uli mas pinili ko pang manood ng Cedie ang Munting Prinsepe at Shaider kesa mag-aral.

5. Kakain na ako ng gulay

- Naku hindi rin kinaya ng kapangyarihan ko yan, kasi sinubukan kong kumain ng ampalaya nun, isinuka ko lang yun na halos lumabas na ang bituka at lumuwa ang mata ko. Mula noon hindi na akong naulit pa kumain ng gulay. Ayaw ko talaga ang lasa ng gulay kaya tuloy dala ko ito hanggang ngayon.

Yan ang mga natatandaan ko sa kapuwitan kong NEW YEAR’S RESOLUTION noong bata pa ako, madalas hindi naman tumatagal yun ng isang taon, pinakamatagal na ang isang buwan. Kaya nga naisip ko mukhang niloloko ko lang ang sarili ko mas maigi pang gawin ko na lang kaysa pilitin ang sarili ko para lang makiuso sa paggawa ng ganyan. Kaya ngayon malaki na ako eh medyo hindi ko na ginagawa yan.

Basta sana maging maganda ang taong 2009.

HAPI NEW YEAR

2008-12-31T02:48:00.000-08:00

Akalain mo yun may bumabasa pala ng blog ko, sa iyo "Manlalakbay" maraming maraming salamat sa pagtambay.

Nga pala bagong taon na, grabe napakabilis talaga ng panahon. Tatlong taon na rin ako dito sa Saudi, grabe!!

Kahapon nanonood ako ng balita at punong puno ng kaek-ekan na naman ang pagdiriwang ng bagong taon. Nandyan ang pagbili ng bilog na prutas, mga paputok at sang kaderbang mga kaugalian nating mga Pilipino.

Dati sabi ng nanay ko maglagay daw ako ng pera sa bulsa ko pagdating ng bagong tao para naman marami akong pera. So ginawa ko naman, pero hindi pala totoo yun, kasi halos isang buong taon akong baon sa utang dahil sa pesteng credit card na yan (eh di ba ako rin ang gumastos nun???hehhe). Sabi ng nanay ko, buksan daw ang bintana at pinto para pumasok ang swerte sa bahay, pero imbes na swerte eh gabundok na usok ang sumalubong sa akin, Dyos ko po hinika pa ako sa kaututan ng nanay ko.

Sabi nila tumalon talon daw para tumangkad, so tumalon naman yung mga kapatid ko, dapat mataas ang talon para mas matangkad. Eh so far kung sino ang pinakamataas tumalon eh sya ang pinakapandak ngayon.

Dapat daw kumpleto ang prutas mo at kailangan labing dalawa. Naku taghirap kami kaya yung kamatis na lang saka yung alateris ang pinaginteresan ko. Di namin kaya nag PONKEN (sosyal), ubas at epol.

At ngayong bagong taon, usong uso na naman si Madam Auring, na alam mo namang pinagluluko ka lang ,kasi common sense lang ang ginagamit nya at hindi ang psychic power nya. Naabsorb na ng ilong nya ang kanyang powers. Sabi sa isang artista, “magkakasakit ka kung hindi mo iingatan ang kalusugan mo”. Eh tampalin ko kaya ng isa itong si Madam Auring, eh talagang magkakasakit ka kung walang kang pakialam sa health mo. Tapos yung mga artista sarap bangasan kasi paniwalang paniwala.

Hay, buhay!!Marami pang mga pautot tuwing bagong taon, pero sa totoo lang wala sa mga pamahiin na ito ang swerte o malas at lalong wala kay Madam Auring, nasa atin mga desisyon yan at pagpapatakbo ng buhay natin. Kaya maiging maging maingat na lang tayo sa pagdedesisyon sa ating buhay.

Yun lang at HAPI NEW YEAR!!!

Ang hirap palang mag-intay

2008-12-21T02:38:00.000-08:00

Pinakamahirap pala ang mag-intay, sa lahat kasi ng ayaw ko ay nag-iintay . Mayroon kasing isang mahalagang mangyayari sa akin ngayong taon na ito, yun nga lang PENDING pa rin kung matutuloy o hindi, kaya nag-iintay na naman ako sa desisyon. Hindi na nga ako makatulog, laging hindi mapakali ang puwet ko, at halos namumuti na ang mata ko kakaintay sa desisyon, pero hanggang ngayon WALA pa rin.

Hindi kasi ako sanay ng nag-iintay, lalo na sa isang desisyon. Gusto ko express, parang DRIVE THRU sa Jollibee o Mcdo, nandun agad ang order, nandun agad ang sagot. Eh ang hirap kasi sa pakiramdam na parang binibitin ka pa. Kaya nga ako madalas pag may desisyon akong gagawin sa buhay ko, kailangang may ready na akong desisyon, at kailangang napag-isipan ko rin ng matagal (parang conflicting ata, hehehhe!! Ang one hour kasi sa akin ay matagal na)
Madalas nga pag may usapan kami ayaw kong nag-iintay gusto ko ako ang iniintay para pagdating ko, alis agad (kapal ng mukha ko noh!!). Ayaw ko kasing pag-iintayin ka, sasabihing “5 minutes na lang nandyan na ako!!”, tapos tinubuan ka na ng ugat at namunga ka na eh hindi pa rin dumarating.(hahaha!!gawain ko kasi yan, ika nga ang magnanakaw ay galit sa kapwa magnanakaw)

Ngayon, intay intay uli ako sa desisyon nila. Sana matapos na itong pag-iintay ko kung ayaw nila eh di sabihin nila agad, kung gusto naman nila eh di okay. Pero kung parang ibinitin lang ako kakaintay sa desisyon nila, naku tyak laging iikot ang puwet ko, mamumuti ang mata ko, at hindi ako gaanong makatulog nyan kakaisip. Buti pa yung gorilyang nasa itaas nito, aliw na aliw kakakulangot.

Kaya please naman po sabihin nyo na ang desisyon nyo!!

(kung curious kayo kung ano ang iniintay ko, medyo regarding ito sa aking career!! Nice!!)

Aguinaldo at Ako

2008-12-20T02:39:00.000-08:00

Tagal na rin pala akong walang naipopost sa blog ko na ito. Teka malapit na pala ang Pasko halos isang lingo na lang Pasko na, kahapon nagpatugtog ako ng mga kantang pamasko kaya naman lalo akong nahomesick at nalungkot. Medyo naalala ko lang ang mga karansan ko noong bata.
Ako kasi ang talagang eksayted na eksayted pagdating ng pasko, kasi naman tuwing pasko lang ako nagkakaroon ng bagong damit, saka nagkakaroon ng pera. Kaya naman kahit port dyir hayskul na ako, eh talagang namang namamasko pa ako. Syempre may mga paepek ako para hindi halatang aginaldo lang ang habol ko. Syempre ang gagawin ko ay bibili ako ng krismas kard na napi-free na lang sa mga krispap , eto ang magsislbing props ko, para kunwaring naalala ko ang mga ninang at ninong kong batiin sila ng Meri Krismas.

Pagkabigay ko ng Krismas Kard intay intay ng konti kasi alam kong bibigyan nila ako ng Aginaldo, kahit na sumasakit na ang ipin ko kakakain ng minatamis na kundol at halaya, eh nilalantakan ko pa rin para naman hindi halatang pera lang ang habol ko. Hehehe. Pag tipong nakakain na ako, syempre magpapaalam na ako aalis “Sige po ninang aalis na po ako”, eto na ang magic word ko para ibigay nila ang Aginaldo nila. Hehehehe.

Minsan naman, sasamahan ko na lang ang kapatid kong pumunta sa mga ninong at ninang nila, kasi por syur bibigyan din nila ako ng Aginaldo, yun nga lang mas maliit kesa sa tunay na inaanak nila. Ingit na ingit ako sa mga kapatid ko kasi puro mayayaman ang mga ninong at ninang nila, samantalang ako medyo hindi gaano. Kaya pag kwentahan na ng mga perang naraket este napamaskuhan namin, hayun pinakakokonti ang sa akin. Pero syempre hindi ako papaya, ang gagawin ko ay kukuntsabahin ko ang lahat ng kapatid ko na pagsamasamahin naming ang pera at hatiin naming naming ng peyr en iskwer. Hahaha, grabe talino ko talaga noong bata!!

Hay, nakaka miss lang talaga ang pagiging bata pag pasko, sana makaimbento na ng taym mastin para naman makabalik ako sa pagkabat ko kahit sa Pasko lang. Hayyyyyy!!!

ISANG LINGGO TAMAD

2008-12-13T03:05:00.000-08:00

GWABEEEE!!! Hay ngayon lang uli ako nakabalik kasi nagbakasyong grande ako, EID Holiday kasi dito sa Saudi ( New year sa Arabic Calendar). Halos isang linggo kong ibinuro at binulok ang mata ko kakatulog at nagpahaba at nagpalaki ng TI…………. TIYAN.

Hay, ganun pala ang buhay ng taong walang ginagawa sa buhay. Pagkagising kakain, pagkakain manonood ng TV, pagkapanood ng TV matutulog, pagkatulog gigising, at pagkagising………., ganun ulit parang PUD CHEYN lang!! Well, wala naman kasing “SOCIAL LIFE” dito sa Saudi, kaya mas maigi pang maging ermitanyo ka sa bahay keysa magpupunta sa disyerto dito. Halos dalwang beses lang din ako naligo (teka, isang beses lang ata,hahahah) kasi sa sobrang lamig na halos nanunuot hanggang buto at isa pa hindi kasali sa skedyul ko ang paliligo sa linggong iyon (YAKISSS!!)

Kaya naman halos updated na updated ako sa mga balita sa TV, katulad ng pagkakapanalo ni MENI PEKYEW (Slang eh), at ang pagkamatay ni Marky Cielo na isang Igorot. Kumbaga sari saring balita talaga ang natanggap ko, may iyakan at tawanan.

Ngayon back to work uli ako, kaya heto nakagawa uli ako ng aking blag entri. Okay na rin ang nasa opis at least medyo nakakapaginternet ako, nakakabato kasi sa bahay eh. Eh okay mas okay dito sa opis painterinternet ka lang pakape kape ka pa! (Nice parang internet café lang ah)

Magpapagupit ba ako?

2008-12-04T01:46:00.000-08:00

Nag-iisip ako ngayon kung magpapagupit ba ako o hindi. Medyo mahaba haba na rin kasi ang buhok ko at hindi ako sanay na lumalampas sa tenga ang buhok. Pakiramdam ko kasi kinukuto ako at minsan naman iritang irita ako na hindi ko alam kung bakit (nireregla ba ang lalaki??). Nagdadalawang isip ako kung magpapagupit ako, kasi kung papagupitan ko ang buhok ko hindi ko na makakahawig si Piolo Pascual, (naks yan ang payting ispirit). Medyo bagay naman sa akin ang mahaba ang buhok, yun nga lang hindi ako kumportable, kaya balak ko ring paputulan. Kaso kung papaputulan ko naman baka naman magmukha naman akong niyog katulad ni Dora d eksplorer.

Nagtatalo ang isip ko, mukhang napakahirap na problemang ito! Kaya kailangan ko ng konsentrasyon! Sabagay kung gwapo ka, eh gwapo ka kahit ano pa ang buhok mo, kaso talagang sa akin galawin mo na ang lahat wag lang ang buhok ko, ika nga nila “TO ERR IS HUMAN, MY HAIR IS DIVINE”. Basta pag-iisipan ko muna.

Teka gusto ko lang mag joke, “Use ICE BUKO and GUAVA in a sentence”

SAGOT: Pare, ICEBUKO, masa GUAVA? (transleysiyon: Ayos ba buhok ko, masagwa ba?)

EKSPRESING MAY TOTS

2008-12-03T05:31:00.000-08:00

Grabe, ngayon lang ako namulat sa maraming bagay tungkol sa blaging blaging na yan. Akala ko noon yunik ako at kakaiba ang kahinganan ng utak ko. Tapos magulat gulat ako eh isangdamakmak na mga may toyo pala ang katulad kong nahihilig sa pagkukuwento na wala namang kwenta. Nakakatawa minsan kasi nakakareleyt ako sa kanilang mga kababawan at nakikita ko na lang na binabasa ko na rin ang mga gawa nila.

Dati akala ko pagmanunulat ka eh dapat seryoso, saka dapat mukha kang laging puyat, mabaho, tamad,mahaba ang buhok at higit sa lahat PANGIT!! Hahaha!! Iyan kasi ang tipikal na nakikita kong manunulat, pero nagbago nung nauso yang blaging blaging na yan, kasi kahit sino pwede magsulat. Kaliit liitang detalye eh kinukwento pa. Yung mga nagpapatawa sa blag kalimitang mga korni yun sa totoong buhay, yung tipong pag nag joke hindi mabenta, kaya dito sila nagsusulat para bumenta man lang.Hehehe! (parang ako)

Ewan ko pero nakaktuwang isipin lang na maraming Pilipinong matatalino talaga. Si Bob Ong ang pasimuno ng ganyan eh, kaya nagbagong anyo na rin ang manunulat ngayon. Eh sana mapabilang din ako sa mga blager na ito. Malay mo maging neks BOB ONG ako (why not, coconut)

Paano nga ba?

2008-12-02T03:31:00.000-08:00

Paaano sasabihin sa isang tao ang mga bagay na ito na hindi sya masasaktan: (original to!!!)

May Bad Breath

Lalake: Miss hulaan ko kung ano kinain mo kanina?
Babae: Ano?
Lalaki: TAE BA ITO??

Heto pang isa, para naman makabawi

Babae: Sir, nakaamoy na po ba kayo ng bulok na durian?
Lalaki: Hindi pa eh bakit?
Babae: Ganun ba? Kasi ako kaamoy ko lang!! (sabay takip ng ilong)

May B.O (Bad Odor)

Mister: Darling naligo ka na ba?
Misis: Oo naman, Bakit, gusto mong maglabing labing?
Mister: Hindi, Basta sa susunod wag ka ng maliligo sa imburnal ha!

May Tinga sa Ngipin

Lalake: Ay miss nakabrace ka ba?
Babae: Hindi, bakit?
Lalake: Kasi ang cute ng ngipin mo may sabit sabit.

May Putok

Babae: Mama, suko na po ako hindi na po ako lalaban!!
Lalake: Bakit hindi naman ako holdaper ah!
Babae: Eh kasi nagpapaputok na kayo eh!!

May kulangot ang ilong

Lalake: Ay miss ang ganda naman naman ng hikaw mo?
Babae: Ah ito ba?(Sabay hawak sa tenga)
Lalake: Hindi, yung nose ring mo?marble ba yan?bilog na bilog eh!!

December na!!!

2008-12-01T00:59:00.000-08:00

Aba akalain mong December na!! Grabe ikatlong pasko ko na naman dito sa Saudi ah, medyo namimiss ko na rin ang pasko sa atin. Tulad ng pagsisimba ng madaling araw na halos kulang na lang maglatag ako ng banig dahil sa sobrang antok habang kumakatay ang laway ko ( gusto ko kasing buuin ang 9 na gabi para naman matupad ang wish kong magkasyota ng maganda).

Hay masarap pala ang APOL pag isang beses mo lang ito nakakain, kahit kabiyak na pisngi na parang puwet ng bata ang kaparte mo at mala sabong panlaba ang lasa dahil sa bula, eh masarap pala yun (poor lang kasi kami). Eh dito kasi sa Saudi ginagawa na lang naming parang holen ang mga apol at orange dito (naks, wala lang nagyayabang lang ako)

Hay nakakamiss tuloy yung bibingka sa kanto namin, yung mukhang PANKEYK na nilagyan ng itlog na maalat. Pati yung puto bungbong na mukhang kaning kulay barney (yung bading na dinosaur). Hay!!

Sana neks yir makakauwi na ako sa Pasko!! Hayyyyy, sarap talagang managinip ng gising habang nangungulangot sabay bibilugin ng ubod ng bilog then ipitik ng ubos kapangyarihan!!Hayy buhay!!

EKCHENS GIPT

2008-11-30T06:30:00.000-08:00

Naalala ko yung ate ko, noong bata pa sya at hindi pa marunong magpanty. Krismas Parti namin sa Choir noon(akalain mong napasali ako dyan) at syempre may EKCHENS GIPT uli, dis taym tig tetrenta na.So ang ate ko eksayted din at namili na ng Curly Top at Serg (yung kalaban ng Nips noon), kaya naman ganun din sya ka-ekspek na maganda ang makukuha rin nya
Heto dumating na ang araw ng Krismas Parti, at bigayan na ng regalo,
“Okay namber payb” sabi ng maestro namin

“Ako po yun, ako po yun!!” nagkukumarat ang ate kong may hangin din ang utak

Pagkaabot ng regalo sa ate ko, hayun binuksan agad, eksyated na eksayted eh.
Pagbukas nya ng regalo halos lumuwa ang mata nya,pagbukas nya ng regalo isang wallet na kulay puti na medyo pamilyar ang hitsura, Kaya pala pamilyar eh "GIVE AWAY"pala yun ng suking tindahan ng nanay ko , tapos may nakalagay sa gitna “Aling Miling's Store”
Umatungal ng pagkalakas lakas ang ate ko, sabay sabi “PURUROT ANG NAKUHA KO, PURUROT”, eh hindi ko naman masisisi ang ate ko, eh kasi naman eh sandamakmak na wallet na may “Aling Miling's Store” ang meron sa amin.
Pag-uwi ng bahay, nasa gate pa lang ang ate ko, umaatungal na, na parang baka.

NANAY, NANAY!! Pururot ang nakuha ko, pururot!!! Na halos lumubo ang sipon at tumutulo ang laway.

Eh takang taka ang nanay ko bakit ganun na lang ang atungal ng kapatid ko.

“Eh ano ba ang nakuha mo?” tanong ng nanay ko

“Ito po!!” sabay ipinakita ng ate ko yung regalong natanggap nya, sabay singhot ng uhog

“AY!! PURUROT NGA!!!” sigaw ng nanay ko.

Naalala ko pa yung mga eksena yan sa amin. Eh nung i-trace namin kung sino ang nagbigay ng pururot na yun, napag-alaman naming yung pinsan ko pala, tapos sya rin ang nakatanggap ng regalo ng ate ko. Hehehehe!napakautak ng pinsan ko nay un, hindi man lang nag-effort.

Para sa kabuan ng blog ko na ito (pag hindi ka tinatamad basahin ito) , pakiclick lang po ang link sa ibaba:

http://utaknidrake.blogspot.com/

Blogging

2008-11-30T01:09:00.000-08:00

Naku, ngayon ko lang nalaman na dapat pala kung magboblog ka dapat konti lang, para naman medyo hindi nakakatamad basahin. Tapos gagawin mong parang dayari ang blagsayt mo para masaya. So heto uumpisahan ko muna dito tapos bukas eh simula na akong mamwisit. hehehe!!

Pero kung sakaling mahilig kayong magbabasa eh pwede naman nyong tignan yung isang blog site ko. Eh yun eh kung gusto nyo lang!!!

http://utaknidrake.blogspot.com/