Sunday, November 22, 2009

Pa-Burger ka naman Efren


Grabe nagbunga din ang aking pagboto kay Efren Penaflorida dahil sya ang hinirang na CNN HERO OF THE YEAR. Heto ang link para sa prueba baka sabihin nyo nagdedeliryo lang ako dito: PINDOT NA!!


As usual, walang salubong na magaganap, o kaya mga interviews sa kanya dahil hindi naman sya boksingero. Wala naman syang belt na may ginto at diamante. Ang tanging meron lang sya ay KARITON na naging daan para mabago ang buhay ng mahihirap na batang Pilipino.

Okay ituloy mo na ang basa dahil hindi naman to gaanong seryus, at baka bigla mong pindutin ang X dun sa sulok ng screen. Eh Masaya lang ako kasi kinilala sya ng buong mundo.


Biruin mo yun hindi na kailangan pang mamatay at ilagay ang pagmumukha sa pera para maging bayani. Kaya kung hihiling ako kay Papa Jesas, hihiling ako na sana yung kabutihan ni Efren ay maging isang epidemya o parang isang dengue/ H1N1 na kung saan pag nahawahan ka nito ay tutulong ka rin sa kapwa mo . Ganun! Pero huwag naman gawing TULO o kaya ALMORANAS ni Papa Jesas kasi panget naman yun!hehehe!


Nakakatuwa na nanalo din sila ng 100,000 dollars o tumataginting na 4.7 Million pesos (depende sa palitan ng piso sa dolyar) aba hindi na nya kailangang makipagbasagan pa ng mukha para manalo ng ganung kalaking pera.
Hindi na rin ako hihingi ng balato kay Efren pambili ng cellphone, hahayaan ko na syang gamitin ang pera para makatulong pa sa iba pang nangangailangan.


Teka sesegway lang ako, kasi maganda yung sinabi ni Efren na ito eh! English ito kaya ihanda ang tissue baka dumugo ang tenga’t ilong mo:

"Our planet is filled with heroes, young and old, rich and poor, man, woman of different colors, shapes and sizes. We are one great tapestry," PeƱaflorida said upon accepting the honor. "Each person has a hidden hero within, you just have to look inside you and search it in your heart, and be the hero to the next one in need.

"So to each and every person inside in this theater and for those who are watching at home, the hero in you is waiting to be unleashed. Serve, serve well, serve others above yourself and be happy to serve. As I always tell to my co-volunteers ... you are the change that you dream as I am the change that I dream and collectively we are the change that this world needs to be."



Grabe lumabas pati luga ko sa English ni Efren na yan! Totoo naman kasi yung sinabi ni Efren na lahat tayo ay may tinatagong kabayanihan at kabutihan sa sarili natin. Yung iba nga lang masyadong tagong tago at naka-padlock pa!Kaya hindi mo nahahalata!Hehehe


Nabigyan ako ng pag-asa na yung boss kong EPAL ay may tinatago ding kabutihan, at kapag nakita ko ang tagong tagong kabutihan ng boss ko na iyon..... magpapainom ako ng isang case na beer at may pulutan pang boy bawang at chikito (yung parang nagaraya)


Basta sobrang saludo ako kay Efren ,sampu ng kasama nya sa Dynamic Teen Company (DTC) dahil sila ang totoong bayani ng lahing Filipino. Pinatunayan nyo na hindi na kailangan pang mamatay para sa bayan, hindi na kailangang manalo ng pitong world title o magpabugbog sa kalabang Mehikano at hindi nakailangang maging presidente para maging isang Bayani. Ang busilak nilang puso sa pagtulong sa kapwa ay sapat na para kilalanin ng mundo at gawin isang TUNAY NA BAYANI NG LAHING PILIPINO. Kaya lalong nakakaproud maging isang Pilipino dahil sa inyo.
MABUHAY KAYO!!!!


Yan lang mga kautak! Salamat sa time!Sige ibalik mo na ang daliri sa ilong at mangulangot ka na uli!



Salamat

Drake

Thursday, November 12, 2009

Post-Bertdey Post!

Makalipas ang dalawang araw ng aking bertdey, medyo ako ay talagang sobrang natats. Naging memorable ang bertdey ko na yon dahil mayroon isang mabait na nilalang (oo, tao sya) na nagpadeliver sa akin ng cake! At paborito ko pang flavor…. Ang chocolate flavor (hindi kasi ito tipikal, hahah). Sobra akong na-tats sa nagbigay ng cake na iyon, kaya nga alam kong pagpapalain sya ni Papa Jesas ng maraming marami dahil nagpasaya sya ng isang “creature” (nice parang halimaw lang ah).

Heto ang prueba na meron talaga akong cake nung bday ko at hindi ito isang imahinasyon lamang.









Sarap noh! At sa 27 years of existence sa planetang ito (alien??) eh ngayon lang ako naka-ihip ng kandila sa ibabaw ng cake. Syempre pagkakataon ko nang magwish, kaya pumikit ako ng matagal at nagwish na sana next year….......ube flavor naman!whahahah. Nagwish ako na sana dumami pa pera este kaibigan ko.


Heto pa ang maganda dyan, wala akong balak magblowout kasi wala naman akong pera dahil ubos na ang sweldo ko. Pero sa hindi inaasahang pagkakataon, tinawag ako ng boss ko at binati ng “HEYPI BERTDEY” (nagpapansin kasi ako sa kanya at nagsuot ng damit na pula). Sabay abot ng pera, sabi nya pamblow-out ko daw. Naks! Eh di na ako nagpakipot pa at binilang ko agad yung pera , joke lang,, nagpasalamat agad ako sa kanya. Kaya hayun nagkaroon ako ng pera (nagdalawang isip pa nga ako kung ipanlilibre ko talaga yun o pambibili ko ng wireless keyboard at mouse hahaha). Pero sabi ng boss ko pamblowout kaya pinamblowout ko. Napakabait talaga ng boss ko.

At heto pa ang pinakanatuwa ako ay nang biglang may nagmessage sa akin at pinapabukas sa akin ang isang video file. Akala ko naman ay sex video yun kaya naexcite ako ng konti. Pero halos tumulo ang sipon ko na ito pala ay isa ..........TENEN.......... video greetings mula sa aking pamilya. Kaya sobrang tats na tats ako, ibig sabihin nun eh marami palang nagmamahal sa tulad kong mongoloid. Para akong artista talaga na merong VTR pa , habang ininterbyu ng mga hosts ng SOP o ASAP. Ibang klase talaga nag pakiramdam.


Tapos may picture greetings pa mula sa mga fellow bloggers at mga kaibigan ko. Kaya san ka pa, ubod ng saya ng aking bertdey! Isa talaga itong bertdey na hindi ko makakalimutan!hehhehe!
Kaya sa inyong lahat maraming maraming salamat talaga. Pagpalain pa sana kayo ni Papa Jesas!

Ingat!

P.S

Para sa nagbigay ng cake maraming maraming salamat, sana wag ka munang kunin ni Lord!Isang kiss na may tunog para sa iyo....... mwaaaahhhh! hehehhe

Monday, November 9, 2009

PIKTYUR GRITINGS

Weeeeeeeeeeee!!! Bertdey ko ngayon!!!

Tuwang tuwa ako sa inyo, sobra nyo akong napasaya. Nakakalaglag brief lang na marami ang nagpadala ng kanilang piktyur gritings. Aaminin ko matagal kong pinag-isipan ito kung hihingi ba ako,kasi baka mapahiya lang ako. Hindi ko nga alam kung may nagbabasa ba talaga ng blog ko, isa pa konti lang naman kayong kaibigan ko dito (kaibigan ko na kayo pwede ba?). Konti din naman kayong nasa bloglist ko kaya sobra talaga akong nagulat na talagang nagbigay kayo ng panahon para dito.

Gusto kong umiyak sa sobrang tats kung alam nyo lang. Hahahhaha!! (pwedeng pangstarstruck) At kung pwede bang puntahan ko kayo isa-isa para i-kiss at ilibre eh ginawa ko na kasi nga di ko naman inaasahan ito. Kaya maraming maraming salamat talaga! Hindi ko kayo makakalimutan isa-isa.

Ayaw ko ng patagalin ang kwento ko, saka dalawang linggo talagang di ako nagpost para dito. Basta mga ASTIGGGGGG KAYO!!! Taas ang kamay ko sa inyo!!

Kaya heto ang aking video, pagpasensyahan nyo na ha!!!







P.S

Iwan na rin kayo ng comment para sa bday ko!!hehehe!Salamat uli!!

Saturday, October 31, 2009

HABERDEY!!



November na pala bukas, grabe ang bilis talaga ng panahon. Ibig sabihin din nyan malapit na ang pasko, at higit sa lahat malapit na rin ang BERTDEY ko!



Oo tama ang iyong nabasa, hindi ako putok sa buho o isang nilalang na biglang nalang sumulpot dito sa ating planeta. Nagbebertdey din ako , kala nyo ba! Pero alam nyo mayroon akong sasabihin sa inyo. Ka-emohan mang matatawag pero alam nyo ba na kahit minsan ay hindi pa ako nakakaranas na magkaroon ng keyk sa aking bertdey. Pangarap kong umihip man lang ng kandila sa ibabaw ng aking bertdey keyk habang nakapikit at nagwiwish. Pero talagang wala eh, gusto ko sanang regaluhan ang sarili ko nito pero naisip ko..parang niloloko ko lang ang sarili ko. Mongoloid??


Umabot ako sa ganitong edad na hindi ko man lang nararanasan ang ganyan, at isang beses lang ako pinaghanda ng aking magulang sa aking berdey (palabok at tinapay lang ang handa ko, tinipid pa ang rekado at palaman ng tinapay ko). At ang hindi ko pa makakalimutan ay noong pinaalalahan ko ang aking tatay na magsisimba ako kinabukasan kasi bertdey ko, kaya gisingin nya ako ng maaga. Pero hayun hindi ako ginising at nagsimba sila. Pagdating sa bahay nagulat pa sila kung bakit maaga akong nagising! Sabi ko wala ba kayong naalala?Sabi nila…uhmmm wala bakit may ano ba? Akala ko ginugudtaym lang nila ako, pero yun pala totoong nakalimutan nila na bertdey ko at nakalimutan nilang gisingin ako ng maaga para magsimba. Hayun natampo talaga ako dahil para namang wala akong kwenta at silbi. Minsan lang sa isang taon ako bebertdey at misan lang din ako magsisimba, nakalimutan pa nila. Lahat ng kapatid ko ginigising nila pag bertdey nila, may bati pa yun samantalang ako wala lang.. Alam ko namang lab na lab nila ako pero yun nga lang lagi ko pa ring naalala ang pangyayaring iyon kapag sasapit na bertdey ko.


Kakaunti lang ang bumabati kapag bertdey ko dahil halos hindi ko na naman kasi pinapahalata na bertdey ko. Hindi ako nagsuuot ng pula, at lalong hindi ako ngumingiti bawat oras kapag bertdey ko. Parang ordinaryong araw lang, at tanging mga malalapit na tao lang sa buhay ko ang nakakaalam nito. Kaya sobrang tats na tats ako kapag binabati nila ako, kahit na minsan forwarded messages lang yun kasi ibang pangalan ang nakasulat imbes na pangalan ko. Pero okay lang!


Dati noong estudyante pa ako, ayaw kong pumasok kapag bertdey ko kasi ayaw kong maging “center of attention”nila. Ibig sabihin nun ayaw kong lagi nila akong kantyawan na kailangan lagi akong maging mabait sa kanila at kailangang ilibre ko sila. Ano sila sinuswerte,sino ako? si Santa Claus? Kaya mas maiging pang umabsent na lang at manood ng Sesame’s Street sa bahay. Dahil pagkatapos ng bertdey ko, wala lang nakalimutan na nila.


Sobrang natatats din ako kapag may nagreregalo sa akin. Minsan lang ako regaluhan at madalas pang brief saka panyo at regalo nila sa akin.Yung brief extra large pa ang size, eh wala naman akong luslos! Hindi ko alam kug bakit brief at panyo ang regalo nila siguro dahil nakikita nila parang bacon ang garter ng brief ko, o di kaya nakikita nilang tumutulo ang sipon kong green na green. O baka dahil mura lang yun at ito rin ang regalong hindi nangangailangan ng sobrang pag-iisip. Sabagay sino ba naman ako para regaluhan? Pero ano pa mang regalo yun tats na tas ako.
Nga pala November 10 ang bertdey ko, ngayon kung gusto nyo akong bigyan ng “picture greetings” maraming maraming salamat, paki padala nyo na lang dito: drake_kula@yahoo.com. Ayaw kong magmakaawa pero kung pinadalhan mo ako n picture greeting ibig sabihin nun labs mo ako,kaya labs na rin kita!Pakiss nga! Pero sabi ko nga ulit, sino ba naman ako para bigyan ng picture greeting?Asa pa!


Konti lang kayong kaibigan ko dito sa blosphere, kaya hindi naman ako nageexpect na marami ang magbibigay ng picture greetings, pero sa mga babati eh hindi nyo lang alam kung gaano ako magiging masaya kahit dalawa lang kayo o tatlo. Hindi naman ako naiingit kay Jepoy, kasi marami naman talagang kaibigan ang nagsasalitang ponkan na yun (peace man) . Masaya na akong may bumabati sa akin, at sa mga hindi babati sa akin, next year magbebertdey kayo at sana maging last bertdey nyo yun este sana magkaroon pa kayo ng maraming marami pang bertdey!Babatiin ko kayo pramis!Hidni naman ako gumaganti.hehhee!


Emo ako ngayon dahil madadagdagan na naman ang edad ko! Salamat sa pagbasa.


Ingat

Monday, October 26, 2009

PUYATTTTTTTT


Waaaaaaaaaaaaaaaa!! Puyat na naman ako, langya naman oh! Heto na naman inaatake na naman ako ng amnesia….. sori insomnia pala. Kahapon humiga na ako sa kama ng mga 12 ng gabi, iyon na ang pinakamaaga kong tulog sa loob ng isang buwan. Pero nakakainis lang na kung kelan ka nasa kama, saka ka bubulabugin ng iyong mga imahinasyon. Hanggang sa lumipad na kung saan saan ang utak mo at makalimutan mong matutulog ka nga pala. Ang nakakainis pa nyan, ngayong buhay na buhay na ang diwa mo dahil sa mga pinag-iisip mong puro kamunduhan este puro kademonyohan, mali pa rin, puro kabutihan pala , eh ngayon ay hindi ka na makatulog kahit anong gawing mong pilit matulog. Nakabiwist talaga na kapag sisikat na ang araw saka ka lang aantukin at makakatulog.
.
Pero dahil may pasok ka ng umaga, hirap na hirap kang bumangon at pakiramdam mo tinortyur ka ng sobrang antok. Tapos nang-aakit pa ang malamig na hangin sa loob ng kwarto at tila pinipigilan ka ng masarap na yakap ng iyong kumot at unan. Kaya naman halos makipagtawaran ka sa alarm clock mo at gustong gusto mo na syang ihagis sa bintana para tumigil na sa kakakring kring kring. Kaso wala kang magagawa kundi pumasok kaya ang gagawin mo ay maglalakad na para kang zombie at gawing ang mga ritwal mo sa umaga habang natutulog. Pwede na rin tamnan ng kamoteng kahoy ang iyong mata sa laki ng eyebag mo at tuloy kamukha mo na si PILENG dahil kulang nalang bulak sa ilong dahil nga mukha kang bangkay sa puyat.


Pagdating mo sa ofis, aantok antok ka at gusto mong umidlip kahit sandali lang, kaso wala ka namang pagkakataon dahil wala ka naman sa bahay at opisina yun hindi kwarto. Syempre babawi ka na lang sa kape, kape at kape. Kahit na hindi mo gusto ang kape dahil mas gusto mo ang Milo at Ovaltine, wala kang magagawa kasi nga antok na antok ka, at halos lulunin mo na ang buong computer kakahikab mo. Pagkatapos papagalitan ka pa ng boss mo kasi hindi ka sumasagot sa pinag-uutos nya dahil natutulog na pala ang utak mo.

Pagkatapos ng isang buong araw sa opisina, sa wakas pagkakataon mo ng magpahinga at syempre matulog. Pero pag higa mo sa kama, wala na ang antok mo. Talagang umeepal pa sya kasi sinubukan mong magpatutog ng mga nakakaantok na music pero wala ring epekto. Uminom ka na ng isang drum na gatas pero sumakit lang ang tyan mo at bumaho ng 20 times ang utot mo. Sinubukan mong manood ng TV pero walang magandang palabas. Sinubukan mong manood ng movie, nalibang ka naman at inabot ka na ng hatinggabi pero hindi ka pa rin dalawin ng antok. Kaya magpipilit kang matulog at papatayin mo ang ilaw susubukan mong irelax ang sarili. At paghiga mo sa kama at pagpikit ng iyong mga mata lilipad na naman ang utak mo dadalhin ka kung saan saan, mag-iimagine ka na naman ng kung ano ano hanggang sa hindi ka na ulit makatulog at aabutin ka na naman ng umaga bago ka antukin. At uulit na naman ang mangyayari, ganun na naman UNGGONG PUYAT KA ULI!
.
Bwisit na yan tatlong buwan na akong ganyan, please naman patulugin nyo na ako pero wag namang panghabambuhay, bata pa ako at marami pa akong pangarap, hehhehe!
.
Waaaaaa! Please naman PARENG ANTOK huwag nyo akong dalawin ng umaga, dalawin nyo ako ng gabi! Makikipag-inuman pa ako sa inyo, Sige na! Bibigyan kita ng chocolate kada gabi basta dalawin mo lang ako sa gabi huwag sa umaga!Please lang!!!

Tuesday, October 13, 2009

Bayani ng Bagong Henerasyon

Hindi naman talaga ako mahilig magboboto sa internet, lalo pa’t para lang ito sa popularidad ng iilang tao. Minsan lang din ako maging seryoso sa blog ko, kaya sana naman eh umepek itong sasabihin ko sa inyo.

Alam nyo sobra akong napahanga ng taong ito dahil sobra syang matulungin sa kapwa. Hindi sya nagdadalawang isip na isakripisyo ang kanyang sarili para sa ibang tao. Magsing –edad pa nga kami. Kaya talaga namang nakikita ko ang sarili ko sa kanya. Ganyang ganyan din ako eh!hahahha! Joke lang.

Talagang nakakahanga sya dahil tinutulungan nya ang mga batang mahihirap na matutong bumasa at sumulat sa pamamagitan ng kanyang “KARITON KLASRUM” at umiisip sya ng paraan para maging masaya ang pag-aaral nila. Hindi lang yun pinapaliguan pa nya ito at pinapakain.Naiiwas pa nya ang mga kabataan na magbisyo at magdrugs

Kaya sobra nakakabilib dahil sa mura nyang edad ay nakakagawa na sya ng malaking bagay sa mundo. Nakakahawa talaga ang kanyang kabutihang loob.

At alam nyo hindi sya humihingi ng tulong sa mga pulitiko bagkus nag-iipon sila ng dyaryo at bote para ipagbenta at gawin nilang pondo sa kanilang “KARITON KLASRUM”. Sobrang nakakabilib talaga sya taas ang kamay ko pati mga buni ko sa paa.

Para sa video panoorin nyo ito (kesa mangulangot ka dyan,hehhee)





Minsan lang ako humiling sa inyo kaya iboto nyo sya kasi alam ko kung mananalo sya malaki ang maitutulong ng premyong mapapanalunan nya para mapaunlad pa ang kanilang samahan.Kahit huwag nyo na ako iboto sa Pinagwapong Blogger sa balat ng blogosphere at kaysa mag Farmville kayo at magsasagot sa FB Quiz ng NAY! TAO BA AKO? eh ito na lang ang
pagpipindutin nyo kasi malaking karangalan sya sa ating bansa.

PAKIPINDOT LANG YUNG BATANG KALBO! (Kahit ilang boto walang problema, ako ququota ako ng 50 boto isang araw)


Wala namang bayad ito, kaya pindot na. Kaysa yung KWAN ng katabi mo ang pagpipindutin mo, ito na lang nasa itaas, makakatulong ka pa sa mga batang mahihirap sa pagboto sa kanya (at baka masampal ka pa ng katabi mo)

At Para sa iyo EFREN PENAFLORIDA sampu ng iyong mga kasama sa Dynamic Teen Company. Bilib na bilib ako sa inyo! Ipagpatuloy nyo ang inyong magandang adhikain! Dapat sa inyo tularan pa ng ibang kabataang tulad ko (talagang may KO). Pagpalain pa sana kayo ng Dyos

P.S

Hindi po ako PR Manager ni Efren, at lalong wala akong porsyento o balato sa kanya kung manalo sya. Nakaka-uplift lang talaga ng spirit! Kaya suportahan natin ang ating kababayan dahil para na rin nating natulungan ang mga batang mahihirap na uhaw sa karunungan.
Heto nga pala yung website nila pakipindot lang ito: Dynamic Teen Company

Thursday, October 8, 2009

Ano si Lina may Facebook na???

Nagulat ako nung binuksan ko ang aking email, at bigla akong natuwa at napasigaw sa nakita ko:


ANO SI LINA MAY FACEBOOK NA???????




Sino si Lina?Eh sya yung babaeng laging nagpapadala sa akin ng email tungkol sa mga Job Openings! Hindi ko nga sya kilala noong una, pero talagang natutuwa ako sa kaya kasi minsan nagbibigay din sya ng mga tips at nag-iinvite sa akin sa mga seminars. Biruin mo pati birthday ko alam nya! At hindi lang yun pati yung mga kaibigan kong walang trabaho tinutulungan din nya. Kasi pinapadalhan din nya ng email tungkol sa mga job openings, kahit na minsan pareho lang yung email nya sa akin at sa aking mga kaibigan eh Masaya pa rin ako kasi talagang tinutulungan nya talaga kami. Pwede ko na nga syang tawaging SANTA LINA eh kasi santa talaga sya ng mga taong walang trabaho.


Yun nga lang medyo shy type ata itong Lina kasi nga inemail ko sya at hinihingi ko ang YM nya pero hindi sya sumagot. Gusto ko lang naman syang makadate kahit isang beses lang. Siguro talagang busy lang sya.


At ngayong may Facebook na sya, tuwang tuwa talaga ako. Kukulitin ko sya, at kung hindi sya sumagot sa akin mag wawall to wall post ako sa kanya. Lagi ko syang ita-tag at lagi din akong magmemessage sa kanya. Magcocomment ako sa mga shout out nya kung meron syang bago, at iintayin ko kung may nilagay syang video at pictures.


Ngayon sa mga taong hindi natulungan ni Lina ( dahil alam kong mabait sya dahil tumutulong din sya sa iba). Sana huwag nyo naman syang bibigyan ng kumento na masasakit. Kasi masasaktan din ako at ipagtatanggol ko sya. Siguro imbitahan nyo na lang sya sa Farmville para maging close kayo at para maipasok ka nya sa trabaho agad. Subukan nyo rin syang ayain sa ibat ibang mga Facebook Quizzes para naman kahit papaano malibang sya at hindi puro trabaho ang ginagawa nya. Naawa talaga ako sa kanya, kasi kahit holiday at may malakas na bagyo hindi pa rin sya nakakalimot mag-email.Nandyan pa rin sya at nagtetext pa minsan.


Oo, aaminin ko hindi naman talaga ako natulungan ni Lina, kasi sa lahat ng nirefer nyang trabaho sa akin ay wala namang tumanggap sa akin. Pag tinatanong nga ako ng nagiinterview sa akin kung sino ang “BACKER KO” sabi ko si LINA po! Hayun medyo tumaas lang ang mga kilay nila! Baka siguro may ginawang hindi maganda itong si Lina sa kanila. Pero okay lang kahit bagsak ako, ang mahalaga ay hindi pa rin nagsasawa sa akin si Lina na magpadala ng mga email at greetings! Ang bait nya noh! Siguro lab na lab na ako ni Lina! Kaya nga lab na lab ko din sya! Kahit na hindi mo man lang sinasagot ang lahat ng email ko. Okay lang lab pa rin kita.


Ang nakakatuwa pa kay Lina kahit na medyo malayo yung natapos ko sa aking napag-aralan nirerefer pa rin nya ako. Minsan inemail nya ako na mag-aplay daw akong bilang tagabenta ng kaldero sa isang mall at yung isa naman biglang tagasako ng semento sa may Ortigas.Nakakatuwa sya noh kasi talagang nag-aaksya sya ng panahon sa akin para mag-email. Bait nya talaga.


Hay kelan ko kaya sya makakadate???Basta sabik na sabik na akong iadd sya sa aking facebook para naman lagi akong may balita sa kanya.


At kung nababasa mo ang blog ko na ito Lina, pakiaccept ang invitation ko ha!
Ingat ka lagi ha at bigyan mo naman ng oras ang sarili mo kasi puro ka na trabaho.

24-7 ka kung magtrabaho, kaya pahinga ka minsan.


Salamat