Mr. Photogenic

Madalas ba kayong sabihang “Ay, ang pangit mo naman sa piktyur”. Ako, madalas akong putaktehin ng linyang yan, sabi nila ibang iba daw ang mukha ko sa piktyur at sa personal. Kaya naman hindi ko na alam kung paanong pagpo-project ang gagawin ko sa harap ng camera. Subukan kong ngumite lumalaki ang butas ng ilong ko (baka makita pa ang kulangot ko), subukan kong hindi mag-smile eh mukha akong may bad breath na hindi pwedeng buksan ang bunganga. Subukan kong magpakyut pero ang lumalabas NAKAKATA-KYUT. Kaya hindi ko na talaga alam, madalas lahat ng piktyur ko puro nakangisi ang ngiti ko, yung tipong nang-uuto ang dating.

Sabagay , okay na rin na panget ako sa piktyur at okay naman daw ako sa personal . Pero minsan kasi baka sinasabi nila yun para hindi sumama ang PILINGS ko .Kaya para hindi halatang panlalait ang gagawin nila, eh ganun na lang ang mga sinasabi nila sa akin.

Sabi nila pag sinabihan kang daw Mr or Ms Photogenic, dapat daw ay huwag kang matuwa kasi ibig sabihin nun “maganda o gwapo ka lang sa piktyur at panget ka sa personal”. Eh buti naman nga at wala pang nagsasabi sa akin nyan, yun nga lang din wala naman nagsasabi sa akin na “Gwapo ako sa personal”, so parang ganun din.

Marami din ang nagsasabi na may tamang anggulo raw para magmukhang okay ang piktyur mo. At kailangan alam mo ang anggulo mo para pag pipiktyuran ka na otomatik na kikilos ang katawan mo na parang robot para magpakyut sa camera. Parang yung ate ko, mula 1980 hanggang ngayon iisa ang hitsura, porma at anggulo sa camera, yung tipong mukhang natatae lang(eh sya lang naman ang nagagandahan sa piktyur nya). Pero kung tatanungin mo ako ang magandang anggulo para sa akin ay pag nakatalikod ako.

Sabi nila nasa magandang tama daw ng ilaw o liwanag yan para magmukhang okay ang piktyur, yun nga lang kahit halos makipagpatintero na ako sa araw hanggang ngayon wala pa rin akong magandang kuha. Kahit halos masunog na ang mukha ko kakatapat sa magandang tama ng ilaw eh waepek pa rin.

Pero kung minsan nakakatsamba ako lalo na’t pag blurred ang piktyur, natatakpan ang mukha ko at pag nalalagyan na ng mahiwagang ADOBE PHOTOSHOP. Medyo gumagwapo gwapo na ako dun.

Oo nga pala kaya ko naisip ang topic na ito, kasi masama ang loob ko ngayon. Matagal ko na kasing kinukulit yung kaibigan kong isend sa akin yung mga piktyur naming last New Year, at natanggap ko kanina. Habang excited akong tingnan ang piktyur, nabwisit lang ako sa nakita ko, kasi mukha akong bangkay sa lahat ng piktyur ko.At halos lahat din ay kinuha habang nasa pinapangit akong anggulo. Ang sama pa nyan ako lang ang pangit sa amin. (hindi kaya mukha ko talaga ang may problema at sinisisi ko lang sa camera, hahaha, malamang)

MAKULAY ANG BUHAY

“Masarap ang buhay sa sinabawang gulay”, naku kung talaga namang sasarap ang buhay dahil lang sa paglamon at paghigop ng sinabawang gulay na yan, aba baka siguro inaraw araw ko na ang pagkain nyan hanggang mabundat na lang ako ng sobra sobra.

Nito kasing mga nakaraang araw ay nadepress ako ng sobra dahil hindi nangyari ang mga inaasahan ko. Todo ekspek pa man din ako, kaya naman talagang pinulot na lang ako sa kangkungan, kasi gumuho ang mga drims ko (kapal peys kasing mag-ekspek eh). Wala na akong magagawa kundi tanggapin na lang na ganun talaga. Sabi nga nga mga kinuman kong adik ,ang buhay ay parang gulong minsan nasa itaas ka minsan naman nasa ibaba ka, pero wish ko lang ma-platan ng gulong pag nasa itaas na ako hhehehe, para naman tumodo na ang pagyaman ko (pag ntyempuhang nasa ibaba ako, malas ko naman)

Kaya ngayon, ayaw ko ng umasa o mag-ekspek kasi madedepress lang ako , kung talagang para sa akin eh mangyayari yun, hayaan ko na lang na masopresa ako kaya hindi na ako aasa pa. Kaya rin nga pag may nagreregalo sa akin, ayaw ko ng mag ekspek na mahal ang ireregalo sa akin ng mga kaibigan kong mayayaman, kasi talaga namang mga kuripot sila. Baka magsabi pa ako “ANO TO??” , hahahahaha. Pero pag yung mga kaibigan ko naman na medyo kahirapan ng konti, talagang natotouch ako kasi hindi ko aakalain na kaya pala nilang bumili ng ganoong regalo. (hindi kaya sa ukay ukay yun, Joke lang)

Pero ngayon susubukan ko munang lantakan yang sikat na sikat na sinabawang gulay na yan baka sumarap sarap ng konti ang buhay ko. Malay natin epektib pala yun. Hehehe!!

NEW YEAR'S RESOLUTION

Usong uso ang new year’s resolution ngayon ,pero hindi ko naman talaga alam kung dinadaya lang ba nila ang sarili nila o gusto lang nilang makiuso.

Dati noong bata pa ako, gumawa rin ako ng kapuwitan na yan, talaga namang nilagay ko pa yan sa magandang papel at tinago ko pa sa kabinet. So parang agreement kumbaga, may pirma ko pa yun at ito ang mga natatandaan ko sa mga naisinulat ko doon:

1. Lagi na akong magwawalis ng bakuran

- Hindi ko natupad yan, kasi mukhang epektib lang yun ng dalawang araw kasi pagkatapos nun tinamad na ako mas gusto ko pa ring humilata, manood ng TV at kumain ng Piatos

2. Lagi na akong susunod sa nanay at tatay ko

- Naku hanggang isang linggo lang yan, kasi nga madalas ako ang pinapangutang ng nanay ko sa tindahan. Eh nagbibinata na ako nun tapos nangungutang pa ako ng isang kilong baboy at magsuga ng kalabaw sa bukid. Ano na lang ang iisipin ng mga kras ko, kaya hindi ko talaga sinunod ang nanay at tatay ko, hehehe!!

3. Magiging mabait na ako sa mga kapatid

- Naku umabot lang yan ng 3 oras, kasi naman kinain nya yung tinitipid tipid kong CHOKOBOT (choc-nut), hayun pinaghahabol ko ng suntok at batok. Umiyak naman ang luko kaya tuloy palo sa puwet ang inabot ko, may free pang kurot.

4. Magsisipag na ako sa pag-aaral

- Medyo umabot naman yan ng 3 linggo, kasi bago ang notebook at ballpen ko kaya masarap ipansulat. Pero makalipas nun, balik buhay tamad uli mas pinili ko pang manood ng Cedie ang Munting Prinsepe at Shaider kesa mag-aral.

5. Kakain na ako ng gulay

- Naku hindi rin kinaya ng kapangyarihan ko yan, kasi sinubukan kong kumain ng ampalaya nun, isinuka ko lang yun na halos lumabas na ang bituka at lumuwa ang mata ko. Mula noon hindi na akong naulit pa kumain ng gulay. Ayaw ko talaga ang lasa ng gulay kaya tuloy dala ko ito hanggang ngayon.

Yan ang mga natatandaan ko sa kapuwitan kong NEW YEAR’S RESOLUTION noong bata pa ako, madalas hindi naman tumatagal yun ng isang taon, pinakamatagal na ang isang buwan. Kaya nga naisip ko mukhang niloloko ko lang ang sarili ko mas maigi pang gawin ko na lang kaysa pilitin ang sarili ko para lang makiuso sa paggawa ng ganyan. Kaya ngayon malaki na ako eh medyo hindi ko na ginagawa yan.

Basta sana maging maganda ang taong 2009.

HAPI NEW YEAR

Akalain mo yun may bumabasa pala ng blog ko, sa iyo "Manlalakbay" maraming maraming salamat sa pagtambay.

Nga pala bagong taon na, grabe napakabilis talaga ng panahon. Tatlong taon na rin ako dito sa Saudi, grabe!!

Kahapon nanonood ako ng balita at punong puno ng kaek-ekan na naman ang pagdiriwang ng bagong taon. Nandyan ang pagbili ng bilog na prutas, mga paputok at sang kaderbang mga kaugalian nating mga Pilipino.

Dati sabi ng nanay ko maglagay daw ako ng pera sa bulsa ko pagdating ng bagong tao para naman marami akong pera. So ginawa ko naman, pero hindi pala totoo yun, kasi halos isang buong taon akong baon sa utang dahil sa pesteng credit card na yan (eh di ba ako rin ang gumastos nun???hehhe). Sabi ng nanay ko, buksan daw ang bintana at pinto para pumasok ang swerte sa bahay, pero imbes na swerte eh gabundok na usok ang sumalubong sa akin, Dyos ko po hinika pa ako sa kaututan ng nanay ko.

Sabi nila tumalon talon daw para tumangkad, so tumalon naman yung mga kapatid ko, dapat mataas ang talon para mas matangkad. Eh so far kung sino ang pinakamataas tumalon eh sya ang pinakapandak ngayon.

Dapat daw kumpleto ang prutas mo at kailangan labing dalawa. Naku taghirap kami kaya yung kamatis na lang saka yung alateris ang pinaginteresan ko. Di namin kaya nag PONKEN (sosyal), ubas at epol.

At ngayong bagong taon, usong uso na naman si Madam Auring, na alam mo namang pinagluluko ka lang ,kasi common sense lang ang ginagamit nya at hindi ang psychic power nya. Naabsorb na ng ilong nya ang kanyang powers. Sabi sa isang artista, “magkakasakit ka kung hindi mo iingatan ang kalusugan mo”. Eh tampalin ko kaya ng isa itong si Madam Auring, eh talagang magkakasakit ka kung walang kang pakialam sa health mo. Tapos yung mga artista sarap bangasan kasi paniwalang paniwala.

Hay, buhay!!Marami pang mga pautot tuwing bagong taon, pero sa totoo lang wala sa mga pamahiin na ito ang swerte o malas at lalong wala kay Madam Auring, nasa atin mga desisyon yan at pagpapatakbo ng buhay natin. Kaya maiging maging maingat na lang tayo sa pagdedesisyon sa ating buhay.

Yun lang at HAPI NEW YEAR!!!

Ang hirap palang mag-intay

Pinakamahirap pala ang mag-intay, sa lahat kasi ng ayaw ko ay nag-iintay . Mayroon kasing isang mahalagang mangyayari sa akin ngayong taon na ito, yun nga lang PENDING pa rin kung matutuloy o hindi, kaya nag-iintay na naman ako sa desisyon. Hindi na nga ako makatulog, laging hindi mapakali ang puwet ko, at halos namumuti na ang mata ko kakaintay sa desisyon, pero hanggang ngayon WALA pa rin.

Hindi kasi ako sanay ng nag-iintay, lalo na sa isang desisyon. Gusto ko express, parang DRIVE THRU sa Jollibee o Mcdo, nandun agad ang order, nandun agad ang sagot. Eh ang hirap kasi sa pakiramdam na parang binibitin ka pa. Kaya nga ako madalas pag may desisyon akong gagawin sa buhay ko, kailangang may ready na akong desisyon, at kailangang napag-isipan ko rin ng matagal (parang conflicting ata, hehehhe!! Ang one hour kasi sa akin ay matagal na)
Madalas nga pag may usapan kami ayaw kong nag-iintay gusto ko ako ang iniintay para pagdating ko, alis agad (kapal ng mukha ko noh!!). Ayaw ko kasing pag-iintayin ka, sasabihing “5 minutes na lang nandyan na ako!!”, tapos tinubuan ka na ng ugat at namunga ka na eh hindi pa rin dumarating.(hahaha!!gawain ko kasi yan, ika nga ang magnanakaw ay galit sa kapwa magnanakaw)

Ngayon, intay intay uli ako sa desisyon nila. Sana matapos na itong pag-iintay ko kung ayaw nila eh di sabihin nila agad, kung gusto naman nila eh di okay. Pero kung parang ibinitin lang ako kakaintay sa desisyon nila, naku tyak laging iikot ang puwet ko, mamumuti ang mata ko, at hindi ako gaanong makatulog nyan kakaisip. Buti pa yung gorilyang nasa itaas nito, aliw na aliw kakakulangot.

Kaya please naman po sabihin nyo na ang desisyon nyo!!

(kung curious kayo kung ano ang iniintay ko, medyo regarding ito sa aking career!! Nice!!)

Aguinaldo at Ako

Tagal na rin pala akong walang naipopost sa blog ko na ito. Teka malapit na pala ang Pasko halos isang lingo na lang Pasko na, kahapon nagpatugtog ako ng mga kantang pamasko kaya naman lalo akong nahomesick at nalungkot. Medyo naalala ko lang ang mga karansan ko noong bata.
Ako kasi ang talagang eksayted na eksayted pagdating ng pasko, kasi naman tuwing pasko lang ako nagkakaroon ng bagong damit, saka nagkakaroon ng pera. Kaya naman kahit port dyir hayskul na ako, eh talagang namang namamasko pa ako. Syempre may mga paepek ako para hindi halatang aginaldo lang ang habol ko. Syempre ang gagawin ko ay bibili ako ng krismas kard na napi-free na lang sa mga krispap , eto ang magsislbing props ko, para kunwaring naalala ko ang mga ninang at ninong kong batiin sila ng Meri Krismas.

Pagkabigay ko ng Krismas Kard intay intay ng konti kasi alam kong bibigyan nila ako ng Aginaldo, kahit na sumasakit na ang ipin ko kakakain ng minatamis na kundol at halaya, eh nilalantakan ko pa rin para naman hindi halatang pera lang ang habol ko. Hehehe. Pag tipong nakakain na ako, syempre magpapaalam na ako aalis “Sige po ninang aalis na po ako”, eto na ang magic word ko para ibigay nila ang Aginaldo nila. Hehehehe.

Minsan naman, sasamahan ko na lang ang kapatid kong pumunta sa mga ninong at ninang nila, kasi por syur bibigyan din nila ako ng Aginaldo, yun nga lang mas maliit kesa sa tunay na inaanak nila. Ingit na ingit ako sa mga kapatid ko kasi puro mayayaman ang mga ninong at ninang nila, samantalang ako medyo hindi gaano. Kaya pag kwentahan na ng mga perang naraket este napamaskuhan namin, hayun pinakakokonti ang sa akin. Pero syempre hindi ako papaya, ang gagawin ko ay kukuntsabahin ko ang lahat ng kapatid ko na pagsamasamahin naming ang pera at hatiin naming naming ng peyr en iskwer. Hahaha, grabe talino ko talaga noong bata!!

Hay, nakaka miss lang talaga ang pagiging bata pag pasko, sana makaimbento na ng taym mastin para naman makabalik ako sa pagkabat ko kahit sa Pasko lang. Hayyyyyy!!!

ISANG LINGGO TAMAD

GWABEEEE!!! Hay ngayon lang uli ako nakabalik kasi nagbakasyong grande ako, EID Holiday kasi dito sa Saudi ( New year sa Arabic Calendar). Halos isang linggo kong ibinuro at binulok ang mata ko kakatulog at nagpahaba at nagpalaki ng TI…………. TIYAN.

Hay, ganun pala ang buhay ng taong walang ginagawa sa buhay. Pagkagising kakain, pagkakain manonood ng TV, pagkapanood ng TV matutulog, pagkatulog gigising, at pagkagising………., ganun ulit parang PUD CHEYN lang!! Well, wala naman kasing “SOCIAL LIFE” dito sa Saudi, kaya mas maigi pang maging ermitanyo ka sa bahay keysa magpupunta sa disyerto dito. Halos dalwang beses lang din ako naligo (teka, isang beses lang ata,hahahah) kasi sa sobrang lamig na halos nanunuot hanggang buto at isa pa hindi kasali sa skedyul ko ang paliligo sa linggong iyon (YAKISSS!!)

Kaya naman halos updated na updated ako sa mga balita sa TV, katulad ng pagkakapanalo ni MENI PEKYEW (Slang eh), at ang pagkamatay ni Marky Cielo na isang Igorot. Kumbaga sari saring balita talaga ang natanggap ko, may iyakan at tawanan.

Ngayon back to work uli ako, kaya heto nakagawa uli ako ng aking blag entri. Okay na rin ang nasa opis at least medyo nakakapaginternet ako, nakakabato kasi sa bahay eh. Eh okay mas okay dito sa opis painterinternet ka lang pakape kape ka pa! (Nice parang internet café lang ah)